Bolesław Wasilewski


Bolesław Wasilewski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bolesław Wasilewski ps. „Zosia”, „Zoja”, „Bustromiak” (ur. 25 marca 1918, zm. 5 lutego 1980 w Warszawie) – pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego, uczestnik walk o niepodległość Polski.

Syn Józefa i Stefanii.

Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 jako oficer 5 pułku piechoty Legionów z Wilna. Jako dowódca I batalionu 5 pp Leg. został dwukrotnie ranny w bitwie pod Seroczynem. Wywieziony taczanką z pola boju po bitwie przez dowódcę III batalionu por. Leopolda Swiklę.

Po klęsce wrześniowej w ZWZ. W połowie 1942, gdy Komenda Główna przemianowała dotychczasowy Związek Walki Zbrojnej na Armię Krajową odróżniając część sił zbrojnych Polskiego Państwa Podziemnego od sił zbrojnych na zachodzie to jest jednostek walczących pod ogólnym dowództwem aliantów, odtworzono Komendę Garnizonu miasta Wilna „Dwór”. Ówczesny kapitan Wasilewski, ps. „Zosia”, został szefem sztabu KG, następnie AK adiutantem dowódcy Dowództwa Wojewódzkiego (od maja 1940 Komendy Okręgu).

Od marca 1943 był szefem oddziału II (wywiad) Komendy Okręgu Nowogródek - przybrał pseudonim „Zoja”, następnie „Bustromiak”.

Od 3 lipca 1944 był dowódcą V batalionu 77 pułku piechoty AK, służył w 10 Oszmiańskiej Brygadzie AK. Za działania w czasie Akcji „Burza” wyróżniony orderem Virtuti Militari[1].

Jako podkomendny mjr. Macieja Kalenkiewicza „Kotwicza” był uczestnikiem bitwy z siłami NKWD pod Surkontami 21 sierpnia 1944; został draśnięty kulą koło oka i skroni, otrzymał zgodę od dowództwa, by wycofać się z lżej rannymi.

W 1945 aresztowany; po zwolnieniu wstąpił do WP, ukończył Akademię Sztabu Generalnego w Warszawie i Wojskową Akademię Polityczną.

Działacz Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego. Wielokrotny mistrz Polski w strzelectwie, ustanowił kilkadziesiąt rekordów Polski. Był trenerem koordynatorem kadry narodowej i olimpijskiej.

Autor podręcznika "Sztuka celnego strzelania".

Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera M'-4-13)[2].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wołkonowski i Łukomski 1996 ↓, s. 276.
  2. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy Ślaski, Polska Walcząca t. III, Warszawa 1999.
  • Apoloniusz Zawilski, Bitwy polskiego Września, t.I, Warszawa 1972.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Bolesław Wasilewski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy