Boracyt


Boracyt w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Boracytminerał z gromady boranów, należy do grupy minerałów rzadkich.

Nazwa wywodzi się od pierwiastka boru.

Spis treści

Charakterystyka | edytuj kod

Właściwości | edytuj kod

Występuje w złożach w postaci dobrze wykształconych kryształów najczęściej wrosłych, wielościennych o pokroju izomertrycznym – mają postać dwunastościanów, sześcianów lub czworościanów także ich kombinacji. Tworzy formy bulwiaste, występuje w skupieniach zbitych, masywnych czasami włóknistych. Jest kruchy, przezroczysty.

Występowanie | edytuj kod

Razem z halitem, karnalitem i sylwinem wydobywany ze złóż soli potasowych. Zazwyczaj tworzy kryształy wrosłe w anhydrytach i gipsach. Powstaje w klimacie suchym i gorącym (skutek ewaporacji silnie zmineralizowanych wód jezior i płytkich mórz).

Miejsca występowania:

  • W Polsce: znaleziony w kopalni soli w Inowrocławiu, Kłodawie (na Kujawach) – pojawia się tam w postaci białozielonych buł.

Zastosowanie | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Elżbieta Liber-Madziarz, Barbara Teisseyre Mineralogia i petrografia, Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, Wrocław 2002, ​ISBN 83-7085-606-3​.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Boracyt" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy