Boris Iofan


Boris Iofan w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Dom na nabierieżnoj

Boris Michajłowicz Iofan (ros. Борис Михайлович Иофан; ur. 28 kwietnia 1891 w Odessie, zm. 11 marca 1976 w Moskwie) – radziecki architekt, laureat Nagrody Stalinowskiej II stopnia (1941), członek KPZR od 1926 roku.

Studiował w Odessie i w Rzymie. Do Rosji powrócił w 1924 roku.

Zaprojektował sanatorium rządowe w Barwisze (1929) i dom mieszkalny dla Rady Komisarzy Ludowych ZSRR przy ulicy Sierafimowicza, zwany „Domem na nabierieżnoj” (1927-1931).

Najbardziej znanym projektem Borisa Iofana jest niezrealizowany budynek Pałacu Rad (ros. Дворец Советов), pod budowę którego wyburzono świątynię Chrystusa Zbawiciela. Budynek miał mieć wysokość 420 metrów, a na jego szczycie miał stanąć posąg Lenina wysokości 70 metrów. Budynek nie został zrealizowany ze względu na wybuch wojny. Po wojnie wykop fundamentowy wykorzystano na kąpielisko z podgrzewaną wodą. Po upadku ZSRR kąpielisko zlikwidowano i odbudowano cerkiew.

Boris Iofan zaprojektował pawilon ZSRR na Wystawie Światowej w Paryżu (1937) wraz z rzeźbą „Robotnik i kołchoźnica” autorstwa Wiery Muchiny.

Bibliografia | edytuj kod

  • Хмельницкий Д. С. Архитектура Сталина: Психология и стиль. (Architektura Stalina. Psychologia i styl), Moskwa: Прогресс-Традиция, 2007.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Boris Iofan" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy