Borowiacy Sandomierscy


Borowiacy Sandomierscy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Borowiacy sandomierscy – niewielka grupa etnograficzna ludności polskiej zamieszkująca obszar po prawej stronie Sanu, będąca podgrupą Sandomierzan, która osiedliła się na terenach leśnych[1][2].

Adam Fischer podawał, że zamieszkują południowy skrawek dawnego powiatu janowskiego w ziemi lubelskiej[3]. Obszar ten zajmują Lasy Janowskie.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Jan Stanisław Bystroń: Etnografia Polski. Poznań: Spółdzielnia Wydawnicza "Czytelik", 1947, s. 26.
  2. Grzegorz Odoj, Andrzej Peć: Dziedzictwo kulturowe - edukacja regionalna. Dzierżoniów: Wyd. Alex, 2000, s. 74. ISBN 83-85589-35-X.
  3. Adam Fischer: Lud polski – podręcznik etnografji Polski. Lwów, Warszawa, Kraków: Wydawnictwo Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, 1926, s. 16.
Na podstawie artykułu: "Borowiacy Sandomierscy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy