Borowski Baron


Borowski Baron w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Borowski Baron – polski herb szlachecki, baronowska odmiana herbu Jastrzębiec.

Opis herbu | edytuj kod

Opisy z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:

W polu błękitnym w środku podkowy złotej barkiem w dół krzyż kawalerski srebrny. Nad koroną baronowską hełm, z korony którego klejnot: jastrząb barwy naturalnej trzymający w dziobie pierścień złoty z oczkiem czerwonym. Labry błękitne podbite z prawej podbite srebrem, z lewej złotem.

Najwcześniejsze wzmianki | edytuj kod

Nadany 8 lutego 1808 ritterowi Józefowi Jastrzębcowi Equitis de Borowskiemu. Podstawą nadania miało być posiadanie dóbr ziemskich, godność stolnika grabowickiego w Rzeczypospolitej oraz deklaracja wierności wobec domu cesarskiego.

Herbowni | edytuj kod

Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:

freiherr Jastrzębiec de Borowski.

Bibliografia | edytuj kod

  • Sławomir Górzyński: Arystokracja polska w Galicji: studium heraldyczno-genealogiczne. Warszawa: DiG, 2009, s. 108-109. ISBN 978-83-7181-597-3.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Borowski Baron" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy