Brama Południkowa


Na mapach: 39°54′45″N 116°23′28″E/39,912500 116,391111

Brama Południkowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Brama Południkowa

Brama Południkowa[1] (chiń. upr. 午门; chiń. trad. 午門; pinyin Wǔmén) – południowa i największa brama Zakazanego Miasta, stanowiąca główne doń wejście. Brama Południkowa znajduje się naprzeciwko Bramy Niebiańskiego Spokoju, z którą była dawniej połączona nieistniejącym już dziś warownym przejściem.

Brama posiada dwa skrzydła, zwieńczone pawilonami. Całą budowlę wieńczy łącznie pięć pawilonów, nazywanych Pawilonami Pięciu Feniksów (Wufenglou). Środkowe wejście do bramy było dawniej zastrzeżone jedynie dla cesarza, poddani musieli wchodzić wejściami bocznymi. Cesarz pojawiał się w centralnym pawilonie nad wejściem, odbierając meldunki od wojska i ogłaszając wprowadzenie nowego kalendarza.

Bramę Południkową wybudowano za czasów panowania cesarza Yongle w 1420 roku. Dwukrotnie była przebudowywana – w 1647 i 1801 roku.

Przypisy | edytuj kod

  1. Zmiany wprowadzone na 96. posiedzeniu Komisji (1 lutego 2017 roku). Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 2017-02-26].

Bibliografia | edytuj kod

  • Wiesław Olszewski: Chiny. Zarys kultury. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2003. ISBN 83-232-1272-4.
Na podstawie artykułu: "Brama Południkowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy