Brandon Vera


Brandon Vera w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Brandon Michael Vera (ur. 10 października 1977 w Norfolk) – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA), grappler oraz kick-boxer filipińskiego pochodzenia, zwycięzca turnieju WEC wagi ciężkiej z 2005 oraz mistrz świata ONE Championship z 2015 w wadze ciężkiej, zawodnik Ultimate Fighting Championship (UFC) w latach 2005–2013. Posiadacz czarnego pasa w brazylijskim jiu-jitsu.

Spis treści

Kariera MMA | edytuj kod

W MMA zadebiutował 6 lipca 2002 pokonując Adama Rivera[2]. 22 stycznia 2005 wygrał turniej World Extreme Cagefighting wagi ciężkiej pokonując jednego wieczoru Andre Mussiego oraz Mike'a Whiteheada[2]. 3 października 2005 zadebiutował w Ultimate Fighting Championship (UFC) nokautując Fabiano Schernera[2]. Po trzech kolejnych zwycięstwach (m.in. nad Frankiem Mirem) które kończył przed czasem, na UFC 77 przegrał swoją pierwszą zawodową walkę z Timem Sylvią[2]. 7 czerwca 2008 przegrał drugi pojedynek z rzędu, z Brazylijczykiem Fabricio Werdumem[2].

29 sierpnia 2009 na UFC 102 pokonał na punkty pochodzącego z Polski Krzysztofa Soszyńskiego[2]. W 2008 zszedł do wagi półciężkiej (-93 kg)[1]. W latach 2009-2011 przegrał trzy pojedynki z rzędu: z wielokrotnym mistrzem UFC Randym Couturem, Jon Jonesem oraz Thiago Silvą[1], co skutkowało rozwiązaniem kontraktu[3]. Niecały miesiąc po ostatniej walce, komisja sportowa stanu Nevada zawiesiła Brazylijczyka z powodu podmienienia próbki moczu na syntetyczną substancję. Silva został ukarany rokiem zawieszenia, karą finansową oraz zmianą statusu walki ze zwycięstwa na no-contest[4]. W związku ze zmianą werdyktu kontrakt Very został przywrócony[5]. W kolejnych latach uzyskał bilans 1-2. Po przegranej z Benem Rothwellem 31 sierpnia 2013 został ponownie zwolniony z organizacji.

5 grudnia 2014 zadebiutował w największej azjatyckiej organizacji ONE Championship nokautując Igora Subore[2]. Rok później 11 grudnia 2015 został mistrzem tejże organizacji w wadze ciężkiej nokautując Paula Chenga w 26 sekundzie pojedynku[6].

Osiągnięcia | edytuj kod

Mieszane sztuki walki:

Kickboxing:

  • 2002: WKA USA Nationals & Team Trials – 1. miejsce w kat. +91 kg[7]

Grappling:

  • Grappler's Quest – ośmiokrotny zwycięzca turnieju brazylijskiego jiu-jitsu[8]
  • 2003: Mistrzostwa Panamerykańskie IBJJF w Jiu-jitsu – 1. miejsce w kat. superciężkiej, niebieskie pasy[9]
  • 2004: Mistrzostwa Panamerykańskie IBJJF w Jiu-jitsu – 1. miejsce w kat. superciężkiej, purpurowe pasy[10]
  • 2006: Mistrzostwa Panamerykańskie IBJJF w Jiu-jitsu – 2. miejsce w kat. superciężkiej, brązowe pasy[11]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Statystyki i rekord Brandona Very na tapology.com (ang.). tapology.com. [dostęp 2017-08-07].
  2. a b c d e f g h i j k Statystyki i rekord Brandona Very na sherdog.com (ang.). sherdog.com. [dostęp 2017-08-07].
  3. Damon Martin: Brandon Vera Released by the UFC Following Loss to Thiago Silva (ang.). mmaweekly.com, 2011-01-06. [dostęp 2017-08-07].
  4. Thiago Silva zawieszony na rok | MMAROCKS, www.mmarocks.pl [dostęp 2017-11-17]  (pol.).
  5. Siver vs. Stout oraz powrót Brandona Very na UFC 137 | MMAROCKS, www.mmarocks.pl [dostęp 2017-11-17]  (pol.).
  6. ONE Championship 35 results: Brandon Vera claims title in 26 seconds | MMAjunkie, mmajunkie.com [dostęp 2017-11-17]  (ang.).
  7. 2002 WKA USA Nationals & Team Trials (ang.). wkausa.com. [dostęp 2017-08-07].
  8. Profil na ufc.com (ang.). ufc.com. [dostęp 2017-08-07].
  9. Wyniki Mistrzostw Panamerykańskich IBJJF 2003 (ang.). ibjjf.com. [dostęp 2017-08-07].
  10. Wyniki Mistrzostw Panamerykańskich IBJJF 2004 (ang.). ibjjf.com. [dostęp 2017-08-07].
  11. Wyniki Mistrzostw Panamerykańskich IBJJF 2006 (ang.). ibjjf.com. [dostęp 2017-08-07].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Brandon Vera" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy