Branisko i Bachureń


Branisko i Bachureń w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Branisko i Bachureń (515.29) – mezoregion fizycznogeograficzny we wschodniej Słowacji. Część Łańcucha Rudaw Słowackich w Wewnętrznych Karpatach Zachodnich.

W skład mezoregionu "Branisko i Bachureń" wchodzą dwa niewielkie pasma górskie, stanowiące wschodnie przedłużenie Rudaw Słowackich:

Oba pasma, choć zróżnicowane geologicznie, są podobne pod względem ukształtowania powierzchni i brak między nimi wyraźnej granicy. Bachureń stanowi wschodnie przedłużenie Rudaw Słowackich, Branisko jest barierą odgradzającą Kotlinę Hornadzką od Kotliny Koszyckiej.

Bibliografia | edytuj kod

  • Antoni Wrzosek Czechosłowacja, w: Antoni Wrzosek (red.) Geografia Powszechna. Tom III. Europa (bez ZSRR), PWN Warszawa 1965
  • Henryk Górski, Wanda Jędrzejewska (red.) Atlas geograficzny, wyd. XIV, PPWK Warszawa 1979 ​ISBN 83-7000-011-8
  • Krystyna Jawecka (red.) Mapa przeglądowa Europy. Czechosłowacja. Skala 1:1000 000, PPWK Warszawa-Wrocław 1983
  • Jerzy Kondracki Karpaty, wydanie drugie poprawione, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1989, ​ISBN 83-02-04067-3
  • Mária Fábryová, Juraj Kordováner, Zdeněk Šír (red.) Šarišská vrchovina – Branisko. Turistická mapa. 1:50.000, 3. vydanie, VKÚ a.s., Harmanec, 2004
Na podstawie artykułu: "Branisko i Bachureń" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy