Break snookerowy


Break snookerowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Break snookerowy – liczba punktów zdobyta we fragmencie meczu snookera rozgrywanym nieprzerwanie przez jednego zawodnika (w czasie jednego podejścia do stołu).

Spis treści

Breaki stupunktowe | edytuj kod

Break stupunktowy (ang. century break) to określenie breaka, w którym zawodnik osiągnie 100 lub więcej punktów. Jest on uznawany za wielkie osiągnięcie i nagradzany przez publiczność gromkimi brawami.

Pierwszy udokumentowany stupunktowy break w historii został osiągnięty przez Joe Davisa w 1928 roku. Poprawił on ten wynik w roku 1934, wbijając 110 oczek, co było pierwszym oficjalnie zarejestrowanym breakiem powyżej 100 pkt w mistrzostwach świata. Jego następne rekordy wynosiły 137 i 138 pkt (oba w 1937), 146 pkt (1950), aż wreszcie osiągnął pierwszy break maksymalny w roku 1955. W 1962 wbity przez niego break 100 w meczu z Johnem Pulmanem był jednocześnie historycznym, pierwszym udokumentowanym przez transmisję telewizyjną breakiem stupunktowym na świecie. W ciągu całej swojej kariery Davis uzyskał łącznie 687 breaków stupunktowych (z uwzględnieniem również meczów nieoficjalnych), co było absolutnym rekordem jego czasów.

Rekordzistą w tej kategorii jest Ronnie O’Sullivan, który zdobył dotychczas 1049 breaków powyżej 100 pkt. [1][2][3] Swój tysięczny "century break" osiągnął w finale Players Championship 2019. Drugi w kolejności jest Stephen Hendry, który utracił prowadzenie w tej klasyfikacji podczas turnieju Masters w 2015. Stephen ponadto wbił ich najwięcej w ciągu jednego turnieju – 16 (mistrzostwa świata 2002) oraz meczu – 7 (finał UK Championship 1994). Najszybszym z kolei jest Tony Drago, który potrzebował na wbicie setki zaledwie 3 minut i 31 sekund (UK Championship 1996). Najmłodszym natomiast został Michael White w wieku 9 lat po osiągnięciu 105-punktowego breaka w 2001 roku[4].

Zawodnicy oznaczeni szarym kolorem nie poprawią swojego wyniku.

Breaki maksymalne | edytuj kod

Za break maksymalny uważa się oficjalnie break 147-punktowy oraz 155-punktowy. Ten drugi jest możliwy do uzyskania tylko w jednej sytuacji – musi nastąpić faul z free ballem (wolną bilą) przy 15 czerwonych bilach na stole. Taka sytuacja jest bardzo mało prawdopodobna. Należałoby sobie wyobrazić sytuację, w której to zawodnik przy w miarę rozrzuconych czerwonych chce zagrać jedną z bil na „lakier”[7] i popełnia faul[8], a jednocześnie biała bila ustawia się tak, iż zasłonięte są wszystkie czerwone bile. Dopiero wówczas drugi zawodnik otrzyma free balla, czyli będzie mógł wbijać dowolną bilę kolorową (traktowaną jak czerwoną), ale potem będzie musiał jeszcze dojść do czarnej i wszystkie bile czerwone wbić razem z czarną, a na koniec wbić jeszcze wszystkie kolorowe bile (od żółtej do czarnej).

Do tej pory żadnemu graczowi nie udało się uzyskać 155-punktowego breaka w oficjalnym turnieju, odnotowano jednak taki wynik w meczu treningowym, a dokonał tego Jamie Cope latem 2005 roku[9]. Najwyższym breakiem w turnieju rankingowym był break 148-punktowy Jamiego Burnetta, który padł w eliminacjach do UK Championship w 2004 roku.

Najszybciej wykonany break maksymalny należy do Ronniego O’Sullivana (5 minut 20 sekund), który ma najwięcej (15) breaków maksymalnych na koncie. Jako jedyny wbił także 3 breaki maksymalne w trakcie jednego sezonu oraz jako jeden z dwóch (drugim jest Stephen Hendry) dokonał trzykrotnie tej sztuki na mistrzostwach świata.

Podczas mistrzostw świata w 2008 po raz pierwszy w historii tego turnieju break maksymalny został wbity dwukrotnie.

W 2014 Shaun Murphy jako pierwszy zawodnik wbił trzykrotnie breaka maksymalnego w ciągu roku kalendarzowego.

Jedynym zawodnikiem, który wbił dwa breaki maksymalne w jednym turnieju jest Mark Davis. Dokonał tego w Championship League 2017.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b stan na dzień 26. czerwca 2020
  2. Ronnie O’Sullivan rekordzistą wszech czasów. onet.pl. [dostęp 2015-01-15].
  3. 100+ Centuries, snookerinfo(ang.)
  4. BlakeB. Welton BlakeB., Who are the Welsh players set to compete at the Snooker World Grand Prix?, „northwales”, 4 marca 2015 [dostęp 2018-07-10] .
  5. Centuries Made - All-time - Professional (ang.). cuetracker.net. [dostęp 2015-12-12].
  6. liczba sezonów profesjonalnej kariery
  7. Zagranie polegające na tym, iż biała bila jedynie muska bilę przy minimalnym kontakcie.
  8. Nie udaje mu się musnąć żadnej czerwonej bili.
  9. Murphy shows the form and confidence of a champion – 12 października 2005, guardian.co.uk
  10. Official 147s (ang.). World Snooker Tour. [dostęp 2020-08-06].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Break snookerowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy