Bridgeport (Connecticut)


Na mapach: 41°11′11″N 73°11′44″W/41,186389 -73,195556

Bridgeport (Connecticut) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bridgeport – miasto w północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, położone nad Atlantykiem, największe miasto stanu Connecticut.

Jest częścią wielkiego obszaru metropolitalnego miasta Nowy Jork liczącego 21,2 mln mieszkańców (dane 2000 roku).

Spis treści

Historia | edytuj kod

Znaczna część terenu, na którym położone jest Bridgeport, była pierwotnie zajmowana przez Indian Pequonnock z plemienia Paugussett. Jedna wioska składała się z około pięciuset do sześciuset mieszkańców w około 150 domach. Pierwsza angielska osada na zachodnim brzegu ujścia rzeki Pequonnock została założona w latach 1639-1665 i nazwana Pequonnock.

Historia Bridgeport, w końcu XVII i większości XVIII wieku, wiąże się z nabywaniem gruntów od rdzennych mieszkańców i rozwojem rolnictwa oraz rybołówstwa. Od połowy XVIII wieku do połowy XIX wieku, Bridgeport było jednym z ośrodków przemysłu stoczniowego, wielorybniczego. Szybki rozwój miasta rozpoczął się w połowie XIX wieku wraz z pojawieniem się kolei, industrializacją i masową imigracją. Swój szczyt osiągnął w 1950 roku, gdy z 159 000 populacją Bridgeport było drugim najbardziej zaludnionym miastem w Connecticut.

Demografia | edytuj kod

2,8% mieszkańców deklaruje pochodzenie polskie.

Sport | edytuj kod

Religia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (miasto w Stanach Zjednoczonych):
Na podstawie artykułu: "Bridgeport (Connecticut)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy