Broń zespołowa


Broń zespołowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Obsługa karabinu maszynowego MG08. Od lewej: ładowniczy, celowniczy, dowódca.

Broń zespołowa - broń strzelecka, która razem z amunicją jest etatowym wyposażeniem co najmniej dwóch żołnierzy[1][2].

Wchodzi w skład wyposażenia obsług, pododdziałów lub załóg[1]. Przeznaczona do zwalczania pojedynczych i grupowych celów żywych, naziemnego sprzętu, który jest lekko opancerzony, śmigłowców, a także samolotów. W zasadzie termin ten odnosi się do broni strzeleckiej[1].

Do broni zespołowej zalicza się:

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Ciepliński i Woźniak 1994 ↓, s. 41.
  2. https://trybun.org.pl/wp-content/uploads/2017/01/PN_V_01016_2004.pdf

Bibliografia | edytuj kod

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 41. ISBN 83-86028-01-7.
Na podstawie artykułu: "Broń zespołowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy