Bronina


Na mapach: 50°27′56″N 20°45′34″E/50,465556 20,759444

Bronina w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Broninawieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie buskim, w gminie Busko-Zdrój, przy drodze krajowej DK73.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

W 1827 r. wieś liczyła 25 domów i 116 mieszkańców. Natomiast według ówczesnego podziału administracyjnego leżała w gminie Busko ,w powiecie stopnickim, w województwie krakowskim.

We wsi, przy skrzyżowaniu drogi Kielce-Tarnów z drogą do Widuchowy, znajduje się pomnik upamiętniający ofiarę żołnierzy poległych podczas kampanii wrześniowej w rozegranej tu krwawej bitwie. W Broninie znajduje się również jaskinia Sawickiego.

Spis treści

Integralne części wsi | edytuj kod

Bitwa pod Broniną | edytuj kod

9 września 1939 r. na terenie tej miejscowości 22 Dywizja Piechoty Górskiej, dowodzona przez płk dypl. Leopolda Endel-Ragisa stoczyła kilkunastogodzinny krwawy bój z Oddziałem Wydzielonym niemieckiego VII Korpusu, powracającym w kierunku Pińczowa po nieudanej próbie przejęcia mostu na Wiśle w Szczucinie dnia 7 września 1939 r. i 27 DP VII Korpusu przybyłą OW na odsiecz z Bogucic k. Pińczowa[5].

Straty poniesione w boju pod Broniną przez 22DPG były dotkliwe - szacuje się, że na polu bitwy poległo blisko 200 żołnierzy, w tym kilkunastu oficerów. Było wielu rannych. Ponad 1000 żołnierzy dostało się do niewoli. Artyleria dywizji straciła 13 dział lekkich i 4 ciężkie. Szacunkowe straty niemieckie to około 200 poległych i kilkuset rannych.

Większość poległych polskich żołnierzy spoczywa na cmentarzu w pobliskim Szczaworyżu i cmentarzu parafialnym w Busku-Zdroju.

Ocenia się, że bitwa pod Broniną i bitwa polskiego Zgrupowania Południowego Armii Odwodowej Prusy pod Iłżą, w dniach 8-9 września 1939 r. to dwie największe bitwy wojny obronnej 1939 r. na terenie ówczesnego województwa kieleckiego.

W składzie 22 Dywizji Piechoty Górskiej pod Broniną walczyły:

Po ciężkim boju w Broninie dywizja przemieściła się w okolice Stopnicy, gdzie doszło do kolejnego starcia z oddziałami niemieckimi, po którym dywizja dotarła w okolice Rytwian z zamiarem wykonania natarcia pozorującego na Staszów[6].

Obiekty | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wieś Bronina (świętokrzyskie) » mapy, nieruchomości, GUS, szkoły, kod pocztowy, atrakcje, regon, edukacja, kierunkowy, demografia, przedszkola, tabele, statystyki, zabytki, dr..., www.polskawliczbach.pl [dostęp 2019-10-31]  (pol.).
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. "Wrzesień 1939 roku na ziemi buskiej", Robert Osiński, Busko-Zdrój 1999, ​ISBN 83-905732-5-3
  6. "Powiat Staszowski" PISMO RADY I ZARZĄDU POWIATU STASZOWSKIEGO NR 29/ grudzień 2007 ISSN 1641-8212 str.18 "Historia pewnego sztandaru" Jan Mazanka
  7. Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Broninie
  8. Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2015-01-16] .

Bibliografia | edytuj kod

Sulimierski Filip- Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego I Innych Krajów Słowiańskich. Warszawa 1880.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Bronina" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy