Bronisław Rachwał


Bronisław Rachwał w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Bronisława Rachwała Grób Bronisława Rachwała na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w 2014 roku

Bronisław Rachwał, ps. „Glin”, „Róża” (ur. 10 października 1907 w Wilkołazie, zm. 2 września 1944 w Warszawie) - kapitan dyplomowany broni pancernych Polskich Sił Zbrojnych.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Bronisław Rachwał urodził się 10 października 1907 roku w Wilkołazie, w powiecie janowskim, w rodzinie Franciszka i Wiktorii z domu Kotuła. W 1929 roku złożył maturę w gimnazjum kraśnickim.

Od 15 sierpnia 1929 roku do 28 czerwca 1930 roku był słuchaczem IV rocznika Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. Po ukończeniu nauki odbył praktykę w 24 Pułku Ułanów w Kraśniku[1]. W latach 1930-1932 był słuchaczem Szkoły Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. 7 sierpnia 1932 roku Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 15 sierpnia 1932 roku i 6. lokatą w korpusie oficerów kawalerii, a Minister Spraw Wojskowych wcielił do 27 Pułku Ułanów im. Króla Stefana Batorego w Nieświeżu[2]. W latach 1936-1937 był słuchaczem kursu broni pancernych w Modlinie. W latach 1937-1939 pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych w Modlinie. Od 30 września 1938 roku dowodził 7. plutonem kompanii zbiorczej, a od marca 1939 roku był zastępcą dowódcy plutonu w kompanii podchorążych służby stałej[3]. W 1939 roku był słuchaczem kursu próbnego do Wyższej Szkoły Wojennej.

W kampanii wrześniowej 1939 w XXXVI dywizjonie pancernym oraz V batalionie zapasowym. 20 września przekroczył granice węgierską i przez Jugosławię i Włochy przybył 9 października do Francji. Tam przydzielony do 1 pułku specjalnego, gdzie był dowódcą kompanii motorowej. Następnie był zastępcą dowódcy kompanii w 1 Batalionie czołgów, a później w 2 Batalionie Czołgów, z którym odbył kompanię francuską 1940 roku.

Po kapitulacji, z Saint-Jean-de-Luz ewakuował się do Liverpoolu. Tam przydzielony został do II/1 Pułku Czołgów w Szkocji. 24 grudnia 1940 roku dowódca I Korpusu wyznaczył go na I Kurs Wojenny Wyższej Szkoły Wojennej. 30 grudnia 1940 roku wyjechał do Londynu[4]. Od 5 kwietnia 1941 roku do 8 lipca 1942 roku, po ukończeniu kursu, pełnił służbę w Sztabie Naczelnego Wodza na stanowisku referenta Wydziału Organizacyjno-Wyszkoleniowego.

Zgłosił się do służby w kraju. Przeszedł szkolenie ze specjalnością w dywersji. Zaprzysiężony 1 kwietnia 1942 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie. Mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 stycznia 1943 roku.

Grób Bronisława Rachwała na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w 2016 roku

W nocy z 16 na 17 września 1943 roku (operacja lotnicza "Neon 1", ekipa 31) odbył skok na placówkę odbiorczą "Garłuch", położoną 8 km na północny zachód od Wyszkowa, w powiecie pułtuskim. Był to drugi lot tej ekipy. W nocy z 9/10 września 1943 r. samolot nie odnalazł placówki (pomylił kierunek).

Przydzielony do Działu Broni Pancernych Wydziału Broni Szybkich Oddziału III Komendy Głównej Armii Krajowej na stanowisko referenta wyszkolenia. W Powstaniu Warszawskim pełnił funkcję oficera operacyjnego w Sztabie Obwodu Śródmieście. Zginął 2 września 1944 roku od pocisku artyleryjskiego, zasypany w piwnicy domu na rogu ul. Jasnej i Kredytowej.

Pośmiertnie odznaczony Virtuti Militari 5 kl. Rodziny nie założył.

Upamiętnienie | edytuj kod

W lewej nawie kościoła św. Jacka przy ul. Freta w Warszawie odsłonięto w 1980 roku tablicę Pamięci żołnierzy Armii Krajowej, cichociemnych – spadochroniarzy z Anglii i Włoch, poległych za niepodległość Polski. Wśród wymienionych 110 poległych cichociemnych jest Bronisław Rachwał.

Przypisy | edytuj kod

  1. Stanisław Radomyski, Zarys historii Szkoły Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu 1926-1939, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 1992, ​ISBN 83-85621-06-7​, s. 54, 109.
  2. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 15 sierpnia 1932 roku, s. 347.
  3. RajmundR. Szubański RajmundR., Szkoła Podchorążych Broni Pancernych 1936-1939, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 1993, s. 30, 50, 51, ISBN 83-85621-31-8, OCLC 749350852 .
  4. Rozkaz dzienny nr 260 z 24 grudnia 1940 roku, pkt 10 w: 2. Batalion Czołgów. Rozkazy dzienne 1940 r., Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, sygn. R.2.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Bronisław Rachwał" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy