Brytyjskie Wyspy Podwietrzne


Na mapach: 17°05′00″N 61°48′00″W/17,083333 -61,800000

Brytyjskie Wyspy Podwietrzne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Brytyjskie Wyspy Podwietrzne – dawna kolonia brytyjska, leżąca w północnej części Wysp Nawietrznych.

Kolonię utworzono w 1833 z połączenia dwóch dotychczasowych kolonii brytyjskich, z których jedna obejmowała wyspy Antigua, Barbuda i Montserrat, zaś druga - Saint Christopher, Nevis, Anguilla i Wyspy Dziewicze. W 1871, po przyłączeniu Dominiki, Brytyjskie Wyspy Podwietrzne zostały przekształcone w federację kolonii.

W 1940 Dominika opuściła federację i weszła w skład Brytyjskich Wysp Zawietrznych. W 1956 Brytyjskie Wyspy Podwietrzne otrzymały status terytorium zamorskiego. W 1957 odłączono od nich Brytyjskie Wyspy Dziewicze. 3 stycznia 1958 Brytyjskie Wyspy Podwietrzne weszły w skład Federacji Indii Zachodnich.

Zobacz też | edytuj kod

Kolonie, protektoraty i terytoria zależne Wielkiej Brytanii
Na podstawie artykułu: "Brytyjskie Wyspy Podwietrzne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy