Brzeg Dolny (stacja kolejowa)


Na mapach: 51°15′59,79″N 16°43′33,17″E/51,266608 16,725881

Brzeg Dolny (stacja kolejowa) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Widok od strony peronów na budynek dworca Wnętrze dworca

Brzeg Dolnystacja kolejowa w Brzegu Dolnym, w województwie dolnośląskim, w Polsce.

W roku 2018 stacja obsługiwała ok. 1900 pasażerów na dobę[1].

Na terenie stacji znajdują się 2 perony z 3 krawędziami z czego wykorzystywany jest tylko peron nr 2 (na międzytorzu) gdyż przy jego krawędziach przebiegają tory główne zasadnicze. Peron 1 pozostaje peronem awaryjnym. Peron 2 łączy się z resztą miasta przejściem podziemnym do Starego miasta oraz przejściem nadziemnym (kładką) łączącym osiedla Warzyń i Fabryczne. Kładka znajduje się nad bocznicą kolejową do zakładów chemicznych PCC Rokita (umożliwia dotarcie do osiedla Fabryczne), które regularnie odprawiają pociągi towarowe oraz ulicą 1-go Maja (od strony osiedla Warzyń) umożliwiając bezpieczne pokonanie torów jak i ulicy.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Stacja Brzeg Dolny (wtedy Dyhernfurth) rozpoczęła pracę wraz z uruchomieniem 1 sierpnia 1874 r. linii kolejowej Wrocław – Rudna. Stacja znajduje się 30,321 km od Dworca Wrocław Główny. Linia została wybudowana przez przedsiębiorstwo Kolej Wrocławsko-Świdnicko-Świebodzicka.

Po II wojnie światowej Armia Czerwona rozebrała zachodni tor poprzednio dwutorowej trasy kolejowej WrocławGłogów i wraz z mostami wywiozła do ZSRR. W rezultacie po odbudowie (1948) [1] (PKF 1948/11/17 Otwarcie mostu kolejowego na Odrze w Brzegu Dolnym) i reperacji toru wschodniego oraz odpowiadającym im mostom na rzece Odrze w Brzegu Dolnym i Ścinawie uruchomiono połączenie zwane "trasą szczecińską" lub "magistralą nadodrzańską" łączące Szczecin z Przemyślem poprzez Zieloną Górę, Wrocław, Katowice i Kraków. Była to ważna trasa pasażerska (najdłuższa w Polsce linia osobowa) oraz towarowa, szczególnie dla masowego transportu węgla kamiennego z Górnego Śląska do portów w Szczecinie i Świnoujściu. W latach 1960. odbudowano tor zachodni wraz z mostami na Odrze, a w latach 1970. trasę elektryfikowano. Większość ruchu pasażerskiego była obsługiwana przez wrocławski Dworzec Świebodzki, który zamknięto w 1992.

Remont | edytuj kod

Do 2013 roku budynek stacji był w złym stanie technicznym. W sierpniu tego roku Polskie Koleje Państwowe rozpisały i rozstrzygnęły przetarg na remont gmachu dworca[2]. Prace obejmowały kompleksowe odnowienie wnętrz i elewacji z wszelkimi historycznymi detalami, wymianę dachu i usunięcie dwóch przybudówek zbudowanych w okresie powojennym.

11 września 2014 r. po 11-miesięcznym remoncie oficjalnie otwarto odnowiony budynek dworca[3]. Koszt inwestycji wyniósł niespełna 3 mln zł i był sfinansowany ze środków własnych PKP oraz budżetowych[3][4]. Równolegle wyremontowano także peron nr 2 wraz z wymianą całej nawierzchni, podniesieniem wysokości platformy oraz remontem wiaty peronowej. Prace nie obejmowały jedynie tunelu peronowego oraz peronu nr 1.

Panorama sprzed modernizacji dworca z widokiem na wieżę ciśnień

Przypisy | edytuj kod

  1. Urząd Transportu Kolejowego: Wymiana pasażerska na stacjach w Polsce w 2018 r.. 2020-01-27. [dostęp 2020-01-30].
  2. Przetarg nieograniczony: "Wykonanie przebudowy dworca kolejowego Brzeg Dolny" (postępowanie nr: 2013-0064732) (pol.). pkpsa.pl. [dostęp 2014-09-16].
  3. a b Oddano do użytku wyremontowany dworzec PKP w Brzegu Dolnym (pol.). wiadomosci.wp.pl, 2014-09-14. [dostęp 2014-09-16].
  4. Otwarto dworzec w Brzegu Dolnym (pol.). gazetainwestor.pl, 2014-09-12. [dostęp 2014-09-16].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Brzeg Dolny (stacja kolejowa)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy