Budorcas


Takin złoty w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Budorcas) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Takin złoty[2] (Budorcas taxicolor) – ssak z rodziny wołowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju takin (Budorcas) Hodgson, 1850. Jego najbliższym krewniakiem jest piżmowół arktyczny. Najbardziej aktywny wieczorem i nocą. Pochodzi ze wschodnich Himalajów.

Podgatunki: Wyróżnia się cztery podgatunki takina złotego[2]:

Wygląd: Długość ciała ok. 2 m, wysokość do 1,3 m, waga do 350 kg. Gruba sierść w kolorze od żółto-złotego, beżowego, ciemnoczerwonego do czarnego. Przedstawiciele obu płci posiadają krótkie, grube rogi.

Występowanie: wschodnie Himalaje i Wyżyna Tybetańska, od 2500 do 4250 m n.p.m.

Ruja i poród: Lipiec-sierpień. Byki w tym okresie są bardzo niebezpieczne. W tym czasie zwierzęta (aż do końca jesieni lub początku zimy) tworzą większe stada. Samice w mniejszych stadach (wiosna, zima) rodzą cielęta w kwietniu lub marcu.

Takiny w Polsce: Takiny złote można zobaczyć w ogrodach zoologicznych w Krakowie, Wrocławiu i Gdańsku, natomiast tybetańskiego w Warszawie i Nowym Zoo w Poznaniu, gdzie prezentowane jest także stado takinów złocistych.

Podgatunki takinów Takin tybetański Takin stokowy Takin bhutański Takin złoty (podgatunek)

Przypisy | edytuj kod

  1. Budorcas taxicolor. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  2. a b Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
Na podstawie artykułu: "Budorcas" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy