Bukowie Górne


Na mapach: 51°25′04″N 19°24′19″E/51,417778 19,405278

Bukowie Górne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bukowie Górnewieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie bełchatowskim, w gminie Drużbice.

W latach osiemdziesiątych XVIII w. miejscowość należała do wdowy po kasztelanie konarskim-sieradzkim, Szymonie Zarembie[2].

Za Królestwa Polskiego istniała gmina Bukowie.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa piotrkowskiego.

Części wsi | edytuj kod

Zabytki | edytuj kod

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[5] na listę zabytków wpisane są obiekty:

  • zespół dworski, 1920, nr rej.: 338 z 16.03.1984:
    • dwór
    • park

Przypisy | edytuj kod

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Regestr diecezjów, Warszawa 2009, s. 173.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. NID: Rejestr zabytków nieruchomych, województwo łódzkie. [dostęp 17 września 2008].
Na podstawie artykułu: "Bukowie Górne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy