Bydant


Bydant w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bydant (herb szlachecki) – używany bez tej nazwy w Szkocji, Austrii i Prusach herb szlachecki, w Polsce według narodowego zwyczaju nadawania herbom nazw określony pochodzącą od zawołania klanowego Gordonów nazwą Bydant (Pozostać).

Opis herbu | edytuj kod

W niebieskim polu trzy zwrócone heraldycznie na prawo złote głowy dzików (ang. azure, three boars' heads couped or). W klejnocie z korony szlacheckiej wyłania się zwrócona na prawo brązowa głowa jelenia ze złotymi rogami, między którymi (lub nad nimi) unosi się wstęga z napisem Bydant. Labry niebieskie i złote.

Historia | edytuj kod

Herb został zatwierdzony w Polsce jako herb własny w związku z indygenatem udzielonym w roku 1658 przez konstytucję sejmową szkockiemu szlachcicowi Henrykowi Gordonowi, niepoprawnie określonemu jako "margrabia Huntileus". Henry Gordon pochodził wprawdzie z gałęzi Gordonów markizów of Huntly, ale jako młodszy syn praw do tytułu nie posiadał. Ostatni raz herb jest wymieniony w roku 1789 z okazji potwierdzenia indygenatu z 1767 dla Fabiana Gordona de Caldwells, późniejszego brygadiera w czasach Powstania kościuszkowskiego.

Herbowni | edytuj kod

Gordon de Huntley (Hunlej), Gordon de Caldwells.

Bibliografia | edytuj kod

  • Burke's Landed Gentry, London 1952
  • Debrett's Illustrated Peerage and Baronetage, London 2000
  • Konstytucyje Sejmu extraordynaryjnego w Warszawie r. 1767, Warszawa 1768
  • Polski Słownik Biograficzny, tom VIII, Wrocław, Kraków i Warszawa 1959-60
Na podstawie artykułu: "Bydant" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy