Całun


Całun w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Owijanie zmarłego Chrystusa w całun na obrazie G. Batisty

Całun (staropolski czałun sieć, tkanina we wzorze sieci) – w Polsce określenie zasłony, okrywy z tkaniny (najczęściej w kolorze czarnym), służącej do przykrywania zwłok, trumny i katafalku najczęściej w delikatnym wzorze sieci. We Francji mianem chalon określano dawnej rodzaj specjalnej tkaniny, o wzornictwie szachownicy, wyprodukowanej z wełny.

Obecnie całun kojarzony jest przede wszystkim z odciśniętym wizerunkiem zmarłego na płótnie, a to za sprawą Całunu Turyńskiego, jednakże na świecie zachowanych jest wiele innych całunów, a znaczna ich część pochodzi z Rzymu[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Larousse Dzieje Ludzkości: Największe sekrety Historii. Całun turyński. 1992
Na podstawie artykułu: "Całun" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy