Cameron Diaz


Cameron Diaz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cameron Michelle Diaz (ur. 30 sierpnia 1972 w San Diego) – amerykańska aktorka, pisarka, producentka i modelka. W swojej karierze ekranowej często brała udział w komediach, zdobywając uznanie krytyków także w dramatach. Jej wyróżnienia obejmują cztery nominacje do Złotego Globu, trzy nominacje do Nagrody Gildii Aktorów Ekranowych i nagrody nowojorskich krytyków filmowych. W 2013 została nazwana najlepiej opłacaną aktorką po czterdziestce w Hollywood[1]. Począwszy od 2018, przychody ze sprzedaży kasowej filmów z Diaz w USA wyniosły łącznie ponad 3 miliardy dolarów, a światowe dochody przekraczały 7 miliardów dolarów, co czyni ją piątą najbardziej dochodową aktorką kasową w USA[2].

Urodzona w San Diego, w stanie Kalifornia, wychowała się na Long Beach. Jeszcze w szkole średniej podpisała kontrakt jako modelka z Elite Model Management. Zadebiutowała w wieku 21 lat u boku Jima Carreya w komedii Maska (1994). Następnie została obsadzona w drugoplanowej roli w komedii romantycznej Mój chłopak się żeni (1997), zanim zagrała tytułową rolę Mary w przebojowej komedii Bobby’ego i Petera Farrellych Sposób na blondynkę (1998), która przyniosła jej sławę i nominację do Złotego Globu dla najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu. Jej kolejne dwa projekty – dramat sportowy Olivera Stone’a Męska gra (1999) i surrealistyczna komedia fantastyczna Spike’a Jonze’a Być jak John Malkovich (1999), która przyniosła jej drugą nominację do Złotego Globu dla najlepszej aktorki drugoplanowej, zapewniły Diaz reputację aktorki dramatycznej.

Diaz otrzymała trzecią nominację do Złotego Globu za drugoplanową rolę w Vanilla Sky (2001) i wystąpiła w wielu głośnych filmach, w tym Aniołki Charliego (2000) i jego kontynuacji Aniołki Charliego: Zawrotna szybkość (2003), a także dubbingowała postać księżniczki Fiony w serii animowanej Shrek (2001–2010). Za występ w dramacie gangsterskim Martina Scorsese Gangi Nowego Jorku (2002) otrzymała czwartą nominację do Złotego Globu dla najlepszej aktorki drugoplanowej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wczesne lata | edytuj kod

Urodziła się w San Diego, w stanie Kalifornia jako córka Billie (z domu Early), agentki importowo-eksportowej, i Emilia Diaza (1949–2008)[3], brygadzisty kalifornijskiej firmy naftowej Unocal[4][5]. Jej ojciec, urodzony w okolicach Los Angeles, był Kubańczykiem pochodzenia hiszpańskiego[6], natomiast wśród przodków matki byli Anglicy, Niemcy i Szkoci z Ulsteru[7][8][9][10]. Ma dwójkę starszego rodzeństwa: siostrę Chimene (ur. 5 czerwca 1970) i brata Michaela. Ukończyła Los Cerritos Elementary School[11]. Uczęszczała do Jordan High School w North Long Beach. W 1989 ukończyła Long Beach Polytechnic High School[12] na Long Beach, gdzie uczęszczał także Snoop Dogg[13].

Początki kariery | edytuj kod

W wieku 16 lat na imprezie w Hollywood została odkryta przez fotografa, który w ciągu tygodnia pomógł jej zdobyć kontrakt z Elite Modeling Agency, gdzie rozpoczęła karierę jako modelka. W lipcu 1990 pojawiła się na okładce magazynu „Seventeen”[14]. Jej rodzice pozwolili spędzić pięć lat podróżując po świecie, aby kontynuować karierę modelki, zaczynając od Japonii. Brała udział w kampaniach takich marek jak Calvin Klein czy Levi’s. W 1991 w Sydney wystąpiła w australijskiej reklamie Coca-Coli. Była potem na okładkach magazynów takich jak „Glamour”, „Marie Claire”, „Harper’s Bazaar”, „Longevity”, „InStyle”, „Mujerhoy”, „Elle”, „Grazia”, „Esquire”, „L’Officiel”, „Vanity Fair”, „The Australian Women’s Weekly”, „Interview”, „FHM”, „Playboy”, „Mademoiselle”, „People”, „GQ” czy „Vogue[14].

Mając 21 lat wygrała casting do roli piosenkarki jazzowej Tiny Carlyle w komedii kryminalnej Chucka Russella Maska (1994). Nie mając żadnego doświadczenia aktorskiego, bazowała wyłącznie na rekomendacji agencji modelek Elite[15], zapisała się jednak na profesjonalne warsztaty aktorskie. Film Maska stał się jednym z najbardziej dochodowych obrazów 1994[16] i przyniósł Cameron nominacje do MTV Movie Award w trzech kategoriach: najlepsza rola przełomowa, najbardziej pożądana aktorka i najlepsza scena taneczna[17] z Jimem Carreyem. Występowała w niskobudżetowych, niezależnych produkcjach; w komedii kryminalnej Kolacja z arszenikiem (1995) z Markiem Harmonem, komedii romantycznej Piętno Minnesoty (1996) u boku Keanu Reevesa, komedii romantycznej Edwarda Burnsa Ta jedyna (1996) z Jennifer Aniston, dramacie kryminalnym Klucze do miasta (Keys to Tulsa, 1996) u boku Erica Stoltza i Jamesa Spadera, czarnej komedii Urwanie głowy (Head Above Water, 1996) z Harveyem Keitelem oraz komedii kryminalnej fantasy Danny’ego Boyle’a Życie mniej zwyczajne (1997)[18].

Rozwój kariery | edytuj kod

Diaz, Scorsese i DiCaprio na pokazie Gangów Nowego Jorku (Cannes, 2002)

Za drugoplanową rolę Kimberly „Kimmy” Wallace, narzeczonej Michaela (Dermot Mulroney) pochodzącej z zamożnej rodziny w komedii romantycznej Mój chłopak się żeni (1997) z Julią Roberts zdobyła ALMA Award za znakomity indywidualny występ w roli crossovera w filmie fabularnym i Blockbuster Entertainment Award oraz była nominowana do Nagrody Satelity[19]. Jako obiekt pożądania wielu mężczyzn Mary Jensen, mieszkającą z upośledzonym bratem (W. Earl Brown), matką (Markie Post) i ojczymem (Keith David) w komedii Bobby’ego i Petera Farrellych Sposób na blondynkę (1998) otrzymała MTV Movie Award i Teen Choice Awards oraz nominację do Złotego Globu dla najlepszej aktorki w filmie komediowym lub musicalu. W 1998 trafiła na listę 50. najpiękniejszych twarzy świata magazynu „People”. Po udziale w czarnej komedii Petera Berga Gorzej być nie może (1998), zagrała postać współwłaścicielki drużyny futbolowej Miami Sharks w dramacie sportowym Olivera Stone’a Męska gra (1999), za którą odebrała ALMA Award i Blockbuster Entertainment Award oraz była nominowana do Teen Choice Awards. Rola Lotte Schwartz, żony lalkarza (John Cusack) i pracoholiczki zatrudnionej w sklepie ze zwierzętami w surrealistycznej komedii fantastycznej Spike’a Jonze’a Być jak John Malkovich (1999) spotkał się z pozytywnymi ocenami krytyków, przynosząc jej drugą nominację do Złotego Globu dla najlepszej aktorki drugoplanowej, nagród Gildii Aktorów Filmowych i BAFTA.

Jako Natalie Cook wraz z Drew Barrymore i Lucy Liu tworzyła trio pracujące dla tajemniczego Charliego, szefa agencji detektywistycznej specjalizującej się w rozwiązywaniu najtrudniejszych zagadek kryminalnych w komedii sensacyjnej Josepha McGinty’ego Nichola Aniołki Charliego (2000) i sequelu Aniołki Charliego: Zawrotna szybkość (2003). Stała się jedną z najpopularniejszych aktorek Hollywood i trzecią aktorką w historii, która za jedną rolę otrzymała wynagrodzenie w wysokości 20 mln dolarów.

Cameron Diaz i Tom Cruise (MTV Movie Award, 2010)

Kolejną nominację do Złotego Globu za drugoplanową rolę, nagród Gildii Aktorów Filmowych, Saturna i Amerykańskiego Instytutu Filmowego zdobyła za rolę Julianny „Julie” Gianni, kochanki szefa dużego nowojorskiego wydawnictwa (Tom Cruise) w dreszczowcu Vanilla Sky (2001).

Użyczyła głosu postaci królewny Fiony w filmie animowanym Shrek (2001; za dubbing otrzymała 10 mln dolarów) oraz kolejnych częściach – Shrek 2 (2004), Shrek Trzeci (2007; za dubbing otrzymała rekordową kwotę 30 mln dolarów[20]), Shrek Forever After (2010) i Shrek ma wielkie oczy (2012).

Kreacja Jenny Everdeane, enigmatycznej kobiety-kieszonkowca w dramacie gangsterskim Martina Scorsese Gangi Nowego Jorku (2002) przyniosła jej czwartą nominację do Złotego Globu dla najlepszej aktorki drugoplanowej. Odrzuciła propozycję występu w filmie Dick i Jane: Niezły ubaw u boku Jima Carreya. Następnie zagrała w komediodramacie Curtisa Hansona Siostry (2005), komedii romantycznej Nancy Meyers Holiday (2006), komedii Co się zdarzyło w Las Vegas (2008), dramacie Bez mojej zgody (2009), komedii sensacyjno-przygodowej Jamesa Mangolda Wybuchowa para (2010) u boku Toma Cruise’a i dreszczowcu psychologicznym Richarda Kelly’ego The Box. Pułapka (2014)[21]. Po raz ostatni wystąpiła na ekranie w familijnej komedii muzycznej Annie (2014).

22 czerwca 2009 odsłoniła swoją gwiazdę w Hollywood Walk of Fame[22].

Diaz napisała również dwie książki o zdrowiu: The Body Book (2013), bestseller „The New York Times”, i The Longevity Book (2016).

Dochody | edytuj kod

Należy do czołówki najlepiej opłacanych oraz najlepiej zarabiających aktorek Hollywood.

Według CBS, może liczyć na gażę w wysokości powyżej 15 mln dolarów za udział w jednym projekcie, zajmując tym samym 3. miejsce na liście najlepiej opłacanych aktorek[20]. „Forbes” uznał Diaz za najlepiej zarabiającą aktorkę w okresie od czerwca 2008 do czerwca 2009, z rocznym dochodem w wysokości 50 mln dolarów[23][24][25].

Od czerwca 2009 do czerwca 2010 dochód aktorki wynosił 20 mln dolarów, co pozwoliło jej na zajęcie 5. pozycji wśród najlepiej zarabiających aktorek tego okresu[26]. Z kolei w zestawieniu „Forbesa” dotyczącym okresu od czerwca 2009 do czerwca 2010 uplasowała się na 2. miejscu listy najlepiej zarabiających aktorek, z rocznym dochodem w wysokości 32 mln dolarów[27]. W 2012 magazyn umieścił ją na 59. pozycji najbardziej wpływowych postaci show-biznesu, z rocznym zarobkiem 34 mln dolarów[28].

Życie prywatne | edytuj kod

Cameron Diaz na premierze Jak urodzić i nie zwariować (Nowy Jork, 2012)

W 1992 wystąpiła w wideo She’s No Angel, reprezentującym pornografię zawoalowaną, autorstwa fotografa Johna Ruttera[29]. W 2003 sąd przychylił się do wniosku aktorki, która pozwała Ruttera, domagając się zakazu rozpowszechniania materiałów związanych z She’s No Angel. Rok później wideo było dystrybuowane przez rosyjską stronę internetową[30][31]. W 2007 pozwała American Media Incorporated, wydawcę tygodnika „National Enquirer”, kiedy na stronie internetowej magazynu pojawił się artykuł, jakoby aktorka zdradzała swojego ówczesnego partnera, Justina Timberlake’a. Wygrała proces o zniesławienie, a czasopismo wystosowało oficjalne przeprosiny wobec niej oraz przyznało, że informacje były nieprawdziwe[32].

W latach 1990–1995 była związana z bezrobotnym studentem Mattem Hansonem[11]. Od listopada 1995 do września 1998 spotykała się z Mattem Dillonem, którego poznała na planie filmu Sposób na blondynkę[33]. Od sierpnia 1999 do marca 2003 romansowała z wokalistą Jaredem Leto[33]. Od kwietnia 2003 do grudnia 2006 jej partnerem był Justin Timberlake[33]. W październiku 2004 użyli siły wobec fotografa czekającego na nich przed hotelem oraz zniszczyli jego aparat. Zdjęcia tego incydentu opublikowane zostały przez magazyn „Us Weekly”, a reprezentanci pary tłumaczyli, że dwójka poddała się złym emocjom wywołanym przez natrętnego fotografa[34]. Od maja 2010 do października 2011 spotykała się z graczem drużyny baseballowej New York Yankees, Alexem Rodriguezem[35].

W maju 2014 poznała Benjiego Maddena, gitarzystę i wokalistę zespołu Good Charlotte, za którego wyszła za mąż 5 stycznia 2015 podczas kameralnej uroczystości w domu w Beverly Hills[36][37]. Mają córkę Raddix (ur. 30 grudnia 2019).

W wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych z 2000 otwarcie popierała kandydaturę Ala Gore’a[38]. Zaangażowała się również w działania Iraq and Afghanistan Veterans of America, pierwszej i największej organizacji non-profit dla weteranów wojen w Iraku i Afganistanie, występując publicznie w roli adwokata rodzin żołnierzy.

W artykule magazynu „Time” z 1997 zamieszczono informację, że aktorka cierpi na mizofobię[39]. Jednak w 2009, pytana o tę kwestię, zaprzeczyła, twierdząc, że „krótki komentarz, który poczyniła 12 lat wcześniej na temat łazienek publicznych został znacznie wyolbrzymiony”[40].

Filmografia | edytuj kod

Odcisk dłoni Cameron Diaz na Alei Gwiazd w Cannes wykonany w 2002

Telewizja | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Tatiana Siegel (2013-06-05): Revenge of the Over-40 Actress (ang.). „The Hollywood Reporter”. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-10)].
  2. People Index (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-10)].
  3. Cameron Diaz’s father succumbs to pneumonia (ang.). Entertainment Oneindia. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-24)].
  4. Cameron Diaz Biography (1972–) (ang.). Film Reference. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-23)].
  5. Family ties, Father & mother (ang.). „People”. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-24)].
  6. Christine James: Cameron Diaz: Bringing a Woman’s Touch to Any Given Sunday (ang.). reel.com. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-24)].
  7. Cameron Diaz: A Life Less Ordinary: Interview (ang.). Urban Cinefile. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-20)].
  8. Girl, interrupted (ang.). „The Daily Telegraph”. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-20)].
  9. Cameron Diaz: Hollywood crowd-pleaser (ang.). BBC NEWS. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-23)].
  10. A Cheap Date With Cameron Diaz (ang.). NY Rock. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-20)].
  11. a b Cameron Diaz Biography (ang.). Yahoo!. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-24)].
  12. Cameron Diaz Pictures (ang.). FanPix.Net. [dostęp 2020-08-10].
  13. Cameron Diaz Trivia (ang.). FamousFix. [dostęp 2020-08-10].
  14. a b Cameron Diaz Magazines (ang.). FamousFix. [dostęp 2020-08-10].
  15. Actress of the week – Cameron Dia (ang.). AskMen. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-23)].
  16. Yearly Box Office Results (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-10)].
  17. Cameron Diaz Awards (ang.). FamousFix. [dostęp 2020-08-10].
  18. Rebecca Flint Marx: Cameron Diaz Biography (ang.). AllMovie. [dostęp 2020-08-10].
  19. Cameron Diaz Awards (ang.). AllMovie. [dostęp 2020-08-10].
  20. a b Cameron Diaz ($15+ Million/Movie) (ang.). CBS News. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-23)].
  21. Cameron Diaz (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-10)].
  22. Diaz star dazzles on Walk of Fame (ang.). BBC News. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-24)].
  23. Lacey Rose (2008-08-08): Hollywood's Top-Earning Actresses (ang.). Forbes. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-08-08)].
  24. Top 5 list of Hollywood’s highest paid actresses (ang.). HollyScoop.com. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-24)].
  25. Only women to make it into top earners (ang.). News Corp Australia. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-24)].
  26. In Pictures: Hollywood’s Top-Earning Actresses (ang.). Forbes. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-06-30)].
  27. In Pictures: Hollywood’s Highest-Paid Actresses: #2 (ang.). Forbes. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-08-02)].
  28. Cameron Diaz (ang.). Forbes. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-19)].
  29. She’s No Angel (pol.). Wirtualna Polska. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-10)].
  30. Kinky Cameron Diaz video hits web (ang.). „China Daily”. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-07-09)].
  31. Topless Diaz hits internet (ang.). news24.com. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-24)].
  32. Libel damages for US actress Diaz (ang.). BBC News. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-10)].
  33. a b c Cameron Diaz Relationships (ang.). FamousFix. [dostęp 2020-08-10].
  34. Joal Ryan (2004-11-11): Justin, Cameron Go Camera Shy (ang.). E! Entertainment. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-24)].
  35. Yankees’ slugger Alex Rodriguez, Cameron Diaz keep romance low key at CC Sabathia’s birthday bash (ang.). „New York Daily News”. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-07-20)].
  36. Cameron Diaz ślub: Kim jest Benji Madden?! Nowy mąż Cameron Diaz to niezły playboy! (pol.). Eska TV. [dostęp 2020-08-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-06)].
  37. Cameron Diaz wyszła za mąż! (pol.). „Gala”. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-10)].
  38. Cameron Diaz on Bush and the 2000 Election (ang.). LiberalArtists.com. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-10)].
  39. Cameron Diaz on OCD (ang.). „Time”. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-10)].
  40. Program talk-show Real Time with Bill Maher, odc. 159 (2009-06-29).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Cameron Diaz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy