Catharine MacKinnon


Catharine MacKinnon w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Catharine Alice MacKinnon (ur. 7 października 1946 w Minneapolis) – amerykańska radykalna feministka, prawniczka, profesor na Uniwersytetu Michigan. Wykładała m.in. na Uniwersytecie Yale'a i Uniwersytecie Harvarda. W latach 2008-2012 współpracowała z Międzynarodowym Trybunałem Karnym w Hadze jako specjalny doradca ds. płci[1].

Poglądy | edytuj kod

Molestowanie seksualne | edytuj kod

Catharine MacKinnon sformułowała pogląd głoszący, że napastowanie seksualne jest formą dyskryminacji ze względu na płeć. Argumenty na rzecz tej tezy przedstawiła w pracy Sexual Harassment of Working Women: A Case of Sex Discrimination (1978)[2]. Argumentację MacKinnon podzielił Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych w 1986 roku, gdy rozpatrywał pierwszą sprawę z zakresu molestowania seksualnego[2]. Była to sprawa Meritor Savings Bank v. Vinson. Kasjerka banku pozwała przełożonego, zarzucając mu, że zmuszał ją do uprawiania seksu w pracy. Sąd Najwyższy uznał, że tego rodzaju praktyki stanowią dyskryminacje i są niezgodne z prawem[3]. Argumentacja MacKinnon była nowatorska. Sądy w USA przed 1986 nie dopatrywały się w molestowaniu seksualnym dyskryminacji. Zakładano bowiem, że zmuszanie kogoś do seksu może dotyczyć każdej płci, nie tylko kobiet[3]. Argumentacja MacKinnon opierała się na założeniu, że molestowanie seksualne wynika z nierównego statusu kobiet i mężczyzn i umacnia tą nierówność[3].

Pornografia | edytuj kod

MacKinnon wspólnie z Andrea Dworkin sformułowały feministyczną krytykę pornografii. W odróżnieniu od konserwatywnych krytyków pornografii MacKinnon nie definiuje pornografii jako wszelkich materiałów seksualnych, które mają budzić podniecenie. MacKinnon odróżnia pornografie i erotykę[4]. Materiały erotyczne opierają się na założeniu równości kobiet i mężczyzn. Pornografia natomiast przedstawia kobiety jako osoby podporządkowane mężczyźnie, zdominowane, spełniające zachcianki seksualne mężczyzny[4]. Zdaniem MacKinnon samo przedstawienie nagości lub stosunku seksualnego nie jest złe, jej krytykę budzą te materiały, które wzmacniają przekonanie o nierówności płci[4].

W 1983 roku Dworkin i MacKinnon przygotowały projekt rozporządzania dla rady miasta Minneapolis dotyczący pornografii. Rozporządzenie nie delegalizowało produkcji pornografii, ale dawało prawo kobietom, by pozywać firmy produkujące materiały pornograficzne i domagać się rekompensaty finansowej za szkody, których doznały na skutek materiałów pornograficznych[4]. Projekt wzbudził kontrowersje, również wśród feministek (zob. feminizm proseksualny)[4]. Zdaniem MacKinon i Dworkin szkody, które wyrządza pornografia wynikają z dehumanizacji kobiety, z przedstawienia jej jako obiektu seksualnego, który jest upokarzany i kontrolowany przez mężczyznę[4].

Według MacKinnon pornografia narusza prawa obywatelskie kobiet, znieważa je i przedstawia je w negatywnym świetle. W ten sposób przyczynia się do nierównego traktowania kobiet i mężczyzn w społeczeństwie[4].

Książki | edytuj kod

  • Sex Equality (2001)
  • Are Women Human? (2006)
  • Women's Lives, Men's Laws (2005)
  • Only Words (1993)
  • Toward a Feminist Theory of the State (1989)
  • Feminism Unmodified (1987)
  • Sexual Harassment of Working Women (1979)

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. University of Michigan 2019 ↓.
  2. a b The Editors of Encyclopaedia Britannica 2018 ↓.
  3. a b c Bellafonte 2018 ↓.
  4. a b c d e f g West 2018 ↓.

Bibliografia | edytuj kod


Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Catharine MacKinnon" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy