Cecha taksonomiczna


Cecha taksonomiczna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cecha taksonomiczna – cecha budowy organizmu, która jest charakterystyczna dla przedstawicieli danego taksonu i umożliwia odróżnienie go od innych, podobnych taksonów. Takimi cechami są np. w rodzaju Bufo kształty gruczołów przyusznych, u traszki grzebieniastej i traszki zwyczajnej kształt grzebienia na grzbiecie, u jaszczurek kształt narządów kopulacyjnych samca, u pijawek liczba segmentów ciała. U roślin cechami gatunkowymi są często np. kształt liścia, liczba i kształt płatków korony, środowisko życia, itp.[1]

Zestaw wszystkich cech taksonomicznych danego gatunku jest główną częścią diagnozy taksonomicznej[2].

Lista cech, które są cechami taksonomicznymi jest tak wielka i różnorodna, jak różnorodny jest świat istot żywych. Na podstawie cech taksonomicznych opiera się oznaczanie taksonów roślin i zwierząt za pomocą specjalnych kluczy do rozpoznawania[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Józef Razowski: Słownik entomologiczny. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987. ISBN 83-01-07907-X.
  2. Kod taksonomii, czyli o tym, jak czytać opisy nowych gatunków [dostęp 2020-12-05] .
Na podstawie artykułu: "Cecha taksonomiczna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy