Cecil McBee


Cecil McBee w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cecil McBee (ur. 22 kwietnia 1935 w Tulsie[1][2][3]) – amerykański kontrabasista jazzowy.

Wychował się w Tulsie. W szkole średniej grał na klarnecie, zanim w wieku 17 lat zmienił główny instrument na kontrabas. Studiował na Ohio Central State University z przerwą na służbę wojskową, podczas której prowadził orkiestrę w Forcie Knox.

W 1959 akompaniował Dinah Washington, a następnie przeniósł się do Detroit, gdzie grał z Paulem Winterem. Od połowy lat 60. mieszka i tworzy w Nowym Jorku[1].

Współpracował z wieloma wybitnymi muzykami jazzowymi, takimi jak Miles Davis, Andrew Hill, Sam Rivers, Jackie McLean (1964), Wayne Shorter (1965–66), Charles Lloyd (1966), Yusef Lateef (1967–69), Keith Jarrett, Freddie Hubbard i Woody Shaw (1986) oraz Alice Coltrane (1969-1972).

Album Blues for Coltrane: A Tribute to John Coltrane nagrany z McCoyem Tynerem otrzymał nagrodę Grammy w kategorii Best Jazz Instrumental Performance, Group w 1989[2].

Spis treści

Wybrana dyskografia | edytuj kod

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[1][2][3][4].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Cecil McBee – Biography (ang.). cecilmcbeejazz.com. [dostęp 2018-09-01].
  2. a b c Cecil McBee (ang.). All About Jazz. [dostęp 2018-09-01].
  3. a b Steve Huey: Cecil McBee (ang.). AllMusic. [dostęp 2018-09-01].
  4. Cecil McBee (ang.). Discogs. [dostęp 2018-09-01].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Cecil McBee" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy