Centra Pobytowe na Euro 2012


Centra Pobytowe na Euro 2012 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

18 kwietnia 2007 Polska i Ukraina otrzymały od UEFA prawo do organizacji turnieju finałowego Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2012[1]. W związku z tym każde z tych dwóch państw zostało zobowiązane do przedstawienia co najmniej 16 propozycji potencjalnych Centrów Pobytowych, które UEFA określiło jako „pełniące funkcje domów dla drużyn na czas trwania Mistrzostw”[2]. Minimalne wymagania co do tych centrów zostały przedstawione przez UEFA w czerwcu i grudniu 2007[3].

Spis treści

Wymagania UEFA | edytuj kod

Hotel[4]:

  • przynajmniej czterogwiazdkowy (minimum 60 pokoi) z salą do fitness, salami konferencyjnymi i specjalnymi pomieszczeniami do opieki medycznej i masażu,
  • możliwość rezerwacji na wyłączność dla zespołu, ewentualnie z oddzielnymi wejściami i korytarzami dla ekipy.

Centrum treningowe[5]:

  • przynajmniej jedno najwyższej jakości boisko o standardowych wymiarach (105 × 68 m) nie więcej niż 20 minut jazdy od hotelu oraz dwa kolejne boiska treningowe (w tym jedno ze sztuczną nawierzchnią) z możliwością organizacji zamkniętych treningów, przynajmniej jedna trybuna dla widzów i dziennikarzy oddzielona płotem od płyty boiska,
  • szatnia o powierzchni 100 m² z ławkami i wieszakami na ubrania dla 25 osób, toaletami, prysznicami i nowoczesną infrastrukturą, przebieralnia dla sztabu trenerskiego o powierzchni 24 m²,
  • pomieszczenie medyczne o powierzchni 24 m²,
  • sala na konferencje prasowe z co najmniej 100 miejscami siedzącymi.

Wybory lokalizacji w państwach-gospodarzach | edytuj kod

Polska | edytuj kod

Polska rozpoczęła proces wyboru Centrów Pobytowych na przełomie 2007 i 2008[2]. 26 lutego 2008 minister sportu i turystyki powołał zespół ds. weryfikacji wniosków inwestycyjnych dotyczących Centrów Pobytowych w celu ich kwalifikacji jako przedsięwzięć Euro 2012, w skład którego weszli przedstawiciele ministerstwa sportu i turystyki, spółki PL.2012, Polskiego Związku Piłki Nożnej i Unii Metropolii Polskich. Do 29 lutego zespół zweryfikował[6] ponad 150 nadesłanych wstępnych kandydatur[7] oraz zatwierdził listę 110 lokalizacji[8]. W okresie od 8 maja[9] do czerwca wizytowano ośrodki z tej listy[10], co miało na celu sprawdzenie rzeczywistych możliwości utworzenia Centrum Pobytowego we wskazanych lokalizacjach[9]. W lipcu przygotowano kolejną listę, obejmującą 44 rekomendowane lokalizacje oraz 3 ośrodki prowadzące działania operacyjne i spełniające minimalne kryteria[11]:

  1. Bielsko-Biała,
  2. Brzeg Dolny,
  3. Ciechanów,
  4. Dzierżoniów,
  5. Gdów/ Wieliczka,
  6. Gniewino,
  7. Jarocin,
  8. Jelenia Góra,
  9. Józefów,
  10. Kluczbork,
  11. Kolno,
  12. Krośnice,
  13. Legnica,
  14. Lubin,
  15. Myślenice,
  16. Nadarzyn,
  17. Nałęczów/Puławy/Kazimierz Dolny,
  18. Oława,
  19. Opalenica,
  20. Ostróda,
  21. Piaseczno,
  22. Poddębice,
  23. Polkowice,
  24. Proszowice/Bochnia,
  25. Pruszków,
  26. Rybnik,
  27. Rzeszów/ Straszęcin,
  28. Serock/Nowy Dwór Mazowiecki,
  29. Siedlce,
  30. Sobótka,
  31. Sosnowiec,
  32. Straszyn,
  33. Sulejówek/Wesoła/Otwock,
  34. Sulisław/Grodków,
  35. Trzebnica,
  36. Uniejów,
  37. Ustroń/Pawłowice Śląskie,
  38. Wałcz,
  39. Warka.
  40. Władysławowo,
  41. Wodzisław Śląski,
  42. Wołów,
  43. Wyszków,
  44. Ząbki/Zielonka,
  45. Świdnica,
  46. Brzeg,
  47. Milicz.

Od 23 marca do 31 maja 2009 miały miejsce wizyty w Centrach Pobytowych, podczas których oceniono przygotowania tych lokalizacji[12]. 10 czerwca opracowano raport dotyczący 44 centrów oraz 6 dodatkowych lokalizacji, które usunęły uchybienia, przez które nie były wcześniej rekomendowane, bądź zostały zgłoszone w okresie od lipca 2008 do maja 2009[13]. 11 października UEFA potwierdziła plany ogłoszenia w grudniu listy 25–30 centrów, jednak ze względu na wybór miast ukraińskich 11 grudnia i prezentację logo turnieju trzy dni później, prezentacja tej listy została przełożona na później[14]. Ostatecznie znalazło się na niej 21 lokalizacji[15].

Ukraina | edytuj kod

Ukraina, podobnie jak Polska, rozpoczęła proces wyboru Centrów Pobytowych w 2008[16]. Z ponad 50 wstępnych kandydatur w ostatecznym katalogu UEFA znalazło się 17 ukraińskich ośrodków[17].

Katalog Centrów Pobytowych | edytuj kod

W ostatnim tygodniu września 2010, 53 federacje piłkarskie będące członkami UEFA otrzymały katalog Centrów Pobytowych na Euro 2012 rekomendowanych przez UEFA, zaś 1 października miała miejsce jego oficjalna prezentacja. Znalazło się w nim łącznie 38 lokalizacji – 21 ośrodków położonych w Polsce i 17 zlokalizowanych na Ukrainie[15].

Po prezentacji katalogu federacje rozpoczęły wizyty w rekomendowanych Centrach Pobytowych. Każda z nich mogła wskazać jedną lokalizację preferowaną i dwie dodatkowe w każdym z dwóch państw. Jeżeli w ramach danego centrum dostępne były dwa hotele bądź stadiony, federacje miały wskazać jeden z obiektów. Wstępne rezerwacje były wykonywane do grudnia 2011, zaś po tym terminie, gdy znane były już grupy rundy finałowej, należało potwierdzić rezerwację. Organizatorzy rekomendowali pobyt w kraju, w którym dana reprezentacja będzie rozgrywać mecze fazy grupowej[18].

Stadion Miejski w Gdyni Stadion Polonii Warszawa Stadion Miejski w Krakowie Sławutycz Arena Stadion Worskła Stadion Obołoń

Ostateczny wybór | edytuj kod

Miejsca zamieszkania wybrane przez reprezentacje

31 stycznia 2012 UEFA podała Centra Pobytowe ostatecznie wybrane przez federacje biorące udział w finałowym turnieju Euro 2012. W Polsce zamieszkało 13 drużyn, zaś na Ukrainie pozostałe 3[19].

Przypisy | edytuj kod

  1. Sprawozdanie marzec 2008 ↓, s. 3.
  2. a b Sprawozdanie styczeń 2009 ↓, s. 163.
  3. Raport czerwiec 2010 ↓, s. 4.
  4. Wymagania ↓, s. 36.
  5. Wymagania ↓, s. 37.
  6. Sprawozdanie marzec 2008 ↓, s. 15.
  7. Sprawozdanie marzec 2008 ↓, s. 16.
  8. Sprawozdanie sierpień 2008 ↓, s. 49.
  9. a b Sprawozdanie sierpień 2008 ↓, s. 50.
  10. Sprawozdanie sierpień 2008 ↓, s. 48.
  11. Sprawozdanie styczeń 2009 ↓, s. 166–168.
  12. Sprawozdanie lipiec 2009 ↓, s. 116.
  13. Sprawozdanie lipiec 2009 ↓, s. 10.
  14. Sprawozdanie styczeń 2010 ↓, s. 196.
  15. a b UEFA: UEFA Euro 2012 team base camps presentation (ang.). uefa.com, 2010-10-01. [dostęp 2016-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-13)].
  16. uefa.com: Euro hopefuls get base camp catalogue (ang.). ffu.org.ua, 2010-09-29. [dostęp 2016-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-23)].
  17. Федерація Футболу України: 2010 рік. Місцевий організаційний комітет Євро-2012 (ukr.). ffu.org.ua, 2010-12-27. [dostęp 2016-12-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-12-31)].
  18. a b Polski Związek Piłki Nożnej: Katalog Centrów Pobytowych na UEFA Euro 2012™ (pol.). pzpn.pl. [dostęp 2016-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-10-16)].
  19. UEFA: Finalists confirm UEFA Euro 2012 bases (ang.). uefa.com, 2012-01-31. [dostęp 2016-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-03)].
  20. Ministerstwo Sportu i Turystyki: Centra Pobytowe (pol.). msport.gov.pl. [dostęp 2016-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-13)].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Centra Pobytowe na Euro 2012" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy