Cerkiew św. Eliasza w Petersburgu


Na mapach: 59°57′52,5″N 30°28′23,9″E/59,964583 30,473306

Cerkiew św. Eliasza w Petersburgu w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ikonostas

Cerkiew św. Eliaszaprawosławna cerkiew w Petersburgu, należąca do parafii eparchii petersburskiej.

Cerkiew św. Eliasza została wzniesiona w latach 1781–1785 przy zakładach prochowych, na miejscu starszej, drewnianej świątyni pod tym samym wezwaniem[2]. Obiekt miał formę zwieńczonej kopuła rotundy[2]. W latach 1805–1806 w jego sąsiedztwie wzniesiono drugą świątynię, której patronem był św. Aleksander Newski, z trójkondygnacyjną dzwonnicą. Autorem jej projektu był Fiodor Diemiercow. W 1841 obydwa obiekty zostały połączone w jedną cerkiew[2]. W latach 1901–1902 podwyższono kopułę cerkwi i jej dzwonnicę. Dziewięć lat później wykonano nowe freski we wnętrzu obiektu[2].

W 1923 cerkiew św. Eliasza przeszła w ręce Żywej Cerkwi i w ramach tego związku wyznaniowego uzyskała status soboru. Pozostawała czynna do 1938. W roku tym odebrano ją wiernym, jej cenne ikony przekazano do muzeum w dawnym soborze św. Izaaka. Budynek przejął sztab obrony przeciwlotniczej[3].

W 1988, po pięcioletnim remoncie, Rosyjski Kościół Prawosławny odzyskał obiekt. Rok później metropolita petersburski i ładoski Aleksy poświęcił kolejno ołtarze św. Aleksandra Newskiego i św. Eliasza[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Strona rejestru
  2. a b c d Илии Пророка церковь
  3. a b Церкви прор. ИЛИИ и вмц. ПАРАСКЕВЫ ПЯТНИЦЫ при Охтинском пороховом заводе
Na podstawie artykułu: "Cerkiew św. Eliasza w Petersburgu" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy