Cerkiew św. Sergiusza z Radoneża w Nowym Jorku


Na mapach: 40°47′02,0″N 73°57′15,1″W/40,783900 -73,954200

Cerkiew św. Sergiusza z Radoneża w Nowym Jorku w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cerkiew św. Sergiusza z Radoneżacerkiew prawosławna w Nowym Jorku, na Manhattanie, w siedzibie Synodu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji.

Budynek, w którym współcześnie mieści się cerkiew, został zaprojektowany przez Williama Delano dla bankiera Francisa Palmera i wzniesiony w latach 1916–1918[1]. Jest on wzniesiony na planie prostokąta, pięciokondygnacyjny, z dachem mansardowym, z czerwonej cegły i marmuru toskańskiego[1]. Po śmierci Palmera wdowa po nim sprzedała obiekt George'owi Bakerowi, synowi bankiera, który nabył również trzy sąsiadujące nieruchomości i dokonał przekształceń we wnętrzu posiadłości. Po śmierci Bakera w wypadku obiekt odziedziczyła w 1937 jego żona Edith[1]. W latach 50. XX wieku sprzedała ona budynek rosyjskiemu emigrantowi Siergiejowi Semenence, który z kolei przekazał go Synodowi Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji z przeznaczeniem na stałą siedzibę[1].

W głównym hallu rezydencji został urządzony sobór Ikony Matki Bożej „Znak”katedra metropolitalna Cerkwi Zagranicznej. W innym pomieszczeniu znalazła się pomocnicza cerkiew św. Sergiusza z Radoneża[1]. Znajduje się ona na parterze obiektu[2]. Pełni funkcję cerkwi przy szkole św. Sergiusza prowadzonej przez Kościół; są w niej odprawiane nabożeństwa w języku angielskim[2]. W cerkwi przechowywane są pamiątki związane z historią Kościoła Zagranicznego: carskie wrota z jego dawnej siedziby przy 77 Ulicy w Nowym Jorku oraz kopia Ikony Matki Bożej „Wszystkich Strapionych Radość” przywieziona z Harbinu przez metropolitę Filareta (Wozniesienskiego)[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Synod of Bishops of ROCOR and the Cathedral
  2. a b c St Sergius Synodal Church and High School
Na podstawie artykułu: "Cerkiew św. Sergiusza z Radoneża w Nowym Jorku" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy