Cezary Berezowski


Cezary Berezowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cezary Berezowski (ur. 15 marca 1898 w Odessie, zm. 19 maja 1970 w Warszawie) – prawnik; profesor Uniwersytetu Warszawskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Grób prof. Cezarego Berezowskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Wykształcenie i kariera akademicka na UW | edytuj kod

Był synem sędziego Sądu Najwyższego Konrada i Katarzyny z Malczewskich. Kształcił się w gimnazjum w Odessie, następnie studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim (1920–1924). Wśród jego wykładowców był m.in. Zygmunt Cybichowski. W 1925 obronił na UW doktorat z prawa. W 1924 podjął pracę na Uniwersytecie. Początkowo był asystentem w Katedrze Prawa Państwowego i Międzynarodowego UW, a od 1935 (po przedstawieniu pracy Powstanie Państwa Polskiego w świetle prawa narodów) docentem w tej Katedrze. W 1937 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1946 profesorem zwyczajnym. Po wojnie kierował na UW Katedrą Prawa Międzynarodowego (od 1961 pod nazwą Katedra Prawa Międzynarodowego Publicznego). W latach 1951–1953 był dziekanem Wydziału Prawa i Administracji UW. Przeszedł na emeryturę w 1968 roku.

Działalność w innych instytucjach | edytuj kod

Do 1937 roku pracował jednocześnie w administracji rządowej. Był urzędnikiem w Ministerstwie Opieki Społecznej, a w latach 1927–1937 w Biurze Prawnym Prezydium Rady Ministrów na stanowisku dyrektora (jego miejsce zajął Ludwik Krajewski)[1].

W latach 30. wykładał prawo konstytucyjne polskie i prawo międzynarodowe publiczne w Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie oraz był członkiem zwyczajnym i sekretarzem zarządu Towarzystwa WSD[2][3]. Równocześnie z pracą na UW był związany z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim. Był kierownikiem Katedry Prawa Narodów KUL (1928–1933), gdzie wykładał również po wojnie (1944–1946).

W 1938 i 1964 prowadził wykłady z zakresu niesuwerennych podmiotów prawa międzynarodowego w Haskiej Akademii Prawa Międzynarodowego.

W 1944 został członkiem Towarzystwa Naukowego KUL, w 1946 Rady Stowarzyszenia Prawa Międzynarodowego, a w 1947 Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.

W latach 1957–1961 był dyrektorem Instytutu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk[4]. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 79-6-19)[5].

Dorobek naukowy | edytuj kod

W pracy naukowej zajmował się prawem międzynarodowym publicznym oraz organizacjami międzynarodowymi. Był pionierem badań w Polsce problematyki suwerenności i roli państwa w obrocie międzynarodowym. Opracował teorię podmiotowości prawnomiędzynarodowej, a także tezę, że państwa nie są jedynymi podmiotami prawa międzynarodowego. Zajmował się genezą i organizacją ONZ. Interesował się zagadnieniami lotnictwa w prawie międzynarodowym, był wiceprzewodniczącym Komitetu Prawnego Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego. Zaprojektował konwencję o szkodach wyrządzonych osobom trzecim przez obce statki kosmiczne.

Niektóre publikacje:

  • Powstanie państwa polskiego w świetle prawa narodów (1934)
  • W sprawie istoty umowy międzynarodowej (1935)
  • Organizacja Narodów Zjednoczonych (1946)
  • Ochrona prawnomiędzynarodowa zabytków i dzieł sztuki w czasie wojny (1948)
  • Terytorium. Instytucje wyspecjalizowane. Współpraca międzynarodowa. Obszary kolonialne i zależne. Wojna powietrzna (1957)
  • Zagadnienia zwierzchnictwa terytorialnego (1957)
  • Międzynarodowe prawo lotnicze (1964)
  • Prawo międzynarodowe publiczne (dwie części, 1966–1969)
  • Prawo międzynarodowe publiczne (1970, z Wojciechem Góralczykiem i Kazimierzem Liberą)

Przypisy | edytuj kod

  1. Nominacje. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 216 z 23 września 1937. 
  2. Wyższa Szkoła Dziennikarska. „Kurier Warszawski”. Nr 213, s. 3, 1933. 
  3. Wyższa Szkoła Dziennikarska w Warszawie. Sprawozdanie za XXI Rok Szkolny 1937-1938 oraz Program na Rok 1938-1939. Warszawa: 1938, s. 44, 45, 47.
  4. Strona główna Instytutu Nauk Prawnych PAN. www.inp.pan.pl. [dostęp 8 lipca 2011].
  5. Cmentarz Stare Powązki: IZABELLA WOLSKA, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-10-31] .

Bibliografia | edytuj kod

  • Biogramy uczonych polskich, Część I: Nauki społeczne, zeszyt 1: A–J, Wrocław 1983
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Cezary Berezowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy