Cezary Nowodworski


Cezary Nowodworski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cezary Nowodworski ps. Głóg (ur. 7 marca 1916 w Tomsku, zm. prawdopodobnie 22 września 1944 w Warszawie) – kapitan, skoczek cichociemny, dowódca kompanii w batalionie „Czata 49" Armii Krajowej.

Był synem zesłańca syberyjskiego. Walczył w kampanii wrześniowej, po niej dostał się do niewoli. Zbiegł, przedostając się do Francji, następnie do Wielkiej Brytanii. Tam walczył w brygadzie artyleryjskiej. Poprzez operację lotniczą zrzutu cichociemnych dostał się do Polski.

Walczył w powstaniu warszawskim. Początkowo, w sierpniu, w rejonie Woli, następnie Stawek i ogólnie Muranowa. Najpierw był dowódcą jednego z plutonów, następnie dowodził kompanią batalionu „Czata 49". Został dwukrotnie ranny podczas walk. Odznaczono go Krzyżem Walecznych i Orderem Virtuti Militari V klasy. Od 9 wrześniakapitan.

Zginął najprawdopodobniej na Czerniakowie w trakcie ewakuacji na prawy brzeg Wisły. Inna wersja podaje, iż został aresztowany przez NKWD, po czym zaginął.

Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Cezarego Nowodworskiego

Upamiętnienie | edytuj kod

W lewej nawie kościoła św. Jacka przy ul. Freta w Warszawie odsłonięto w 1980 roku tablicę Pamięci żołnierzy Armii Krajowej, cichociemnych – spadochroniarzy z Anglii i Włoch, poległych za niepodległość Polski. Wśród wymienionych 110 poległych cichociemnych jest Cezary Nowodworski.

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Cezary Nowodworski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy