Charajb el-Deszt


Charajb el-Deszt w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Charajb el-Deszt, Kharaib el-Desht – stanowisko archeologiczne położone w Kuwejcie na wyspie Fajlaka badane przez Kuwejcko–Polską Misję Archeologiczną (Kuwaiti–Polish Archaeological Mission, KPAM) pod kierunkiem dr Agnieszki Pieńkowskiej z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Projekt w Charajb el-Deszt prowadzony jest od 2013 roku, pod nazwą Kuwait Failaka Archeological Research Project – comparative study of the settlement patterns on Failaka Island. Investigations of Kharaib el-Desht Settlement Complex[1].

Spis treści

Położenie stanowiska | edytuj kod

Stanowisko znajduje się na północno-zachodnim wybrzeżu wyspy Fajlaka. Pozostałości osady datowane są na późny okres islamski[2]. Rozciągają się na około 450 metrów w pasie o szerokości 80 do 100 metrów.

Badania archeologiczne | edytuj kod

Stanowisko znane jest z relacji podróżników od początków XX wieku, zarejestrowane zostało w trakcie badań powierzchniowych prowadzonych w 1974 roku przez włoską ekspedycję archeologiczną[3]. Badania wykopaliskowe Kuwejcko-Polskiej Misji Archeologicznej skupiły się na odsłonięciu pozostałości osady rybackiej, towarzyszyła im także podwodna prospekcja archeologiczna, która umożliwiła rozpoznanie otoczenia wyspy, odkryto liczne instalacje związane z połowem ryb.

W południowo-zachodniej części badanego obszaru odsłonięto fragmenty dwóch domów. Kilkadziesiąt metrów na północ od tego miejsca natrafiono na fragment dużej budowli o masywnych, kamiennych murach z przyporami, być może sanktuarium. Na stanowisku odkryto blisko sto pieców i palenisk przeznaczonych do przetwórstwa ryb. Ich ilość jak również różnorodność jest zaskakująca i niespotykana w innych późnoislamskich osadach rybackich. Ponad 60 z nich odkryto w jednej części osady, taka koncentracja piecyków, wskazuje, że był to obszar przeznaczony na działalność o charakterze gospodarczym. Piecykom towarzyszył bogaty materiał kostny, z przewagą rybich ości. Wyposażenie związane z procesem połowu i wstępnej obróbki ryb znajdowano zarówno w pomieszczeniach, jak i w bezpośrednim sąsiedztwie gospodarstw. Były to m.in. różnego rodzaju kotwice kamienne, haczyki do połowu ryb i ciężarki do sieci z kamienia lub fragmentów naczyń ceramicznych[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Fajlaka, Kharaib el-Desht, pcma.uw.edu.pl [dostęp 2019-05-31]  (pol.).
  2. AgnieszkaA. Pieńkowska AgnieszkaA., MartaM. Mierzejewska MartaM., MagdalenaM. Nowakowska MagdalenaM., Failaka Archaeological Research Project. Preliminary results after the first season of excavation at the Kharaib el-Desht site in 2013/ Appendix 1: Kharaib el-Desht 2013: pottery. Preliminary report/ Appendix 2: Survey of Kharaib el-Desht Bay on Failaka Island: preliminary report, „Polish Archaeology in the Mediterranean”, XXIV (1), 2016, s. 560–589, DOI10.5604/01.3001.0010.0094, ISSN 1234-5415 [dostęp 2019-05-29] .
  3. AgnieszkaA. Pieńkowska AgnieszkaA., Failaka Archaeological Research Project. Preliminary results after the second and third season of excavation at Kharaib el-Desht in 2015–2016, „Polish Archaeology in the Mediterranean”, 26 (1), 2018, s. 507–522, DOI10.5604/01.3001.0012.1801, ISSN 1234-5415 [dostęp 2019-05-29] .
  4. Fajlaka, Kharaib el-Desht, pcma.uw.edu.pl [dostęp 2019-05-29] .

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Charajb el-Deszt" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy