Charakterystyka czasowa


Charakterystyka czasowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Charakterystyka czasowa – w teorii sterowania stanowi podstawowy opis działania układu regulacji. Wyróżnia się dwa typy charakterystyk czasowych[1]:

Zaliczają się one do charakterystyk dynamicznych. Charakterystyki czasowe podobnie jak charakterystyki częstotliwościowe można określać doświadczalnie (w przybliżeniu), a zatem mogą stanowić podstawę do identyfikacji układu. Wyznaczają one jednoznaczny opis typu wejście-wyjście.

Istotny jest związek obu charakterystyk oraz ich powiązanie z transmitancją operatorową. Jeśli h ( t ) {\displaystyle h(t)} jest charakterystyką skokową, a g ( t ) {\displaystyle g(t)} charakterystyką impulsową, to są one powiązane równaniami:

h ( t ) = 0 t g ( τ ) d τ , {\displaystyle h(t)=\int \limits _{0}^{t}{g(\tau )\,d\tau },} g ( t ) = d h ( t ) d t . {\displaystyle g(t)={\frac {dh(t)}{dt}}.}

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Andrzej Markowski: Automatyka w pytanaich i odpowiedziach. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1979, s. 28. ISBN 83-204-0110-0.
Na podstawie artykułu: "Charakterystyka czasowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy