Charles Green (bobsleista)


Charles Green (bobsleista) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Charles Patrick Green (ur. 30 marca 1914 w St Kilda, zm. 10 kwietnia 1999 w Owen Sound) – brytyjski bobsleista, brązowy medalista igrzysk olimpijskich i czterokrotny medalista mistrzostw świata.

Kariera | edytuj kod

Pierwszy sukces osiągnął w 1936 roku, kiedy reprezentacja Wielkiej Brytanii w składzie: Frederick McEvoy, James Cardno, Guy Dugdale i Charles Green wywalczyła brązowy medal w czwórkach na igrzyskach olimpijskich w Garmisch-Partenkirchen. Rok później wystąpił na mistrzostwach świata w Sankt Moritz, razem z Byranem Blackiem, Davidem Lookerem i McEvoyem zwyciężając w czwórkach. Był to pierwszy złoty medal mistrzostw świata dla Wielkiej Brytanii w tym sporcie. Kolejne dwa medale wywalczył podczas mistrzostw świata w Sankt Moritz/Ga-Pa w 1938 roku, gdzie w parze z McEvoyem był drugi w dwójkach, a razem z McEvoyem, Lookerem i Chrisem MacKintoshem zwyciężył w czwórkach. Ostatni sukces osiągnął w 1939 roku, kiedy osada brytyjska wywalczyła srebrny medal w czwórkach na mistrzostwach świata w Cortina d'Ampezzo.

W czasie II wojny światowej był pilotem Royal Air Force. Kilkukrotnie ranny, walczył między innymi w Bitwie o Anglię i we Włoszech. Wojsko opuścił w 1947 roku w stopniu kapitana[1].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Kenneth G. Wynn, Men of The Battle of Britain: A Biographical Dictionary of The Few: Charles Patrick Green (ang.)
Na podstawie artykułu: "Charles Green (bobsleista)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy