Charles Spurgeon


Charles Spurgeon w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Charles Haddon Spurgeon (ur. 19 czerwca 1834 w Kelvedon, zm. 31 stycznia 1892 w Mentonie) – brytyjski kaznodzieja reformowanych baptystów, teolog, autor pieśni religijnych. Wybitna i wpływowa figura w historii Reformowanych Baptystów. Przez 38 lat był pastorem w New Park Street Chapel (później Metropolitan Tabernacle) w Londynie[1]. W 1867 roku założył organizację charytatywną znaną dziś pod nazwą "Spurgeon's". Jest również założycielem Spurgeon's College, nazwanego jego imieniem pośmiertnie.

Urodził się w rodzinie pastorskiej, jednak nie umiał ułożyć sobie relacji z Bogiem. W wieku 15 lat doznał nawrócenia. W 1851 roku został pastorem w Teversham, by w kwietniu 1854 rozpocząć posługę w New Park Street Chapel w Southwark, największym zborze baptystycznym w ówczesnym Londynie. 7 września 1857 wygłosił kazanie do 23 654 osób w Kryształowym Pałacu w Londynie. Napisał wiele kazań, które były czytane przez chrześcijan różnych wyznań. W 1887 Spurgeon wycofał się wraz ze swoim zborem z Unii Baptystycznej Wielkiej Brytanii w związku ze sporem, jaki wynikł wokół teorii źródeł i teorii ewolucji, których był przeciwnikiem. Zmarł z powodu nękających go łącznie reumatyzmu, artretyzmu i zapalenia kłębuszków nerkowych.

Przypisy | edytuj kod

  1. Brief History: The Metropolitan Tabernacle. metropolitantabernacle.org. [dostęp 12 luty 2020].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Charles Spurgeon" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy