Chen Jiakang


Chen Jiakang w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chen Jiakang (chiń. 陈家康, pinyin Chén Jiākāng, ur. 1913, zm. 7 lipca 1970[1]) – chiński polityk komunistyczny i dyplomata.

Historia | edytuj kod

Pochodził z powiatu Guangji w prowincji Hubei[2]. Od 1935 członek Komunistycznej Partii Chin[1]. W czasie wojny chińsko-japońskiej (1937–1945) był sekretarzem Zhou Enlaia i odpowiadał za kontakty z zagranicznymi dziennikarzami[3].

Po utworzeniu Chińskiej Republiki Ludowej w 1949 został pracownikiem Ministerstwa Spraw Zagranicznych. W 1955 wchodził w skład chińskiej delegacji na konferencji w Bandungu[3]. Od lipca 1956 do grudnia 1965 pełnił funkcję ambasadora ChRL w Egipcie[4], w latach 1958-1963 z jednoczesną akredytacją jako ambasador w Jemenie[5]. W latach 1966–1970 pełnił urząd wiceministra spraw zagranicznych[2]. Po rozpoczęciu w 1967 rewolucji kulturalnej nie wykonywał swoich obowiązków, oskarżono go bowiem o działalność kontrrewolucyjną i poddano szykanom, które ostatecznie doprowadziły do śmiertelnego ataku serca. 28 czerwca 1980 został pośmiertnie zrehabilitowany[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Curriculum Vitae of Mr. Chen Jiakang (ang.). fmprc.gov.cn. [dostęp 2012-04-05].
  2. a b Chen Jiakang (ang.). fmprc.gov.cn. [dostęp 2012-04-05].
  3. a b c 缅怀我国外交战士陈家康 (chiń.). people.com.cn. [dostęp 2012-04-05].
  4. Chinese Ambassadors to Egypt (ang.). fmprc.gov.cn. [dostęp 2012-04-05].
  5. Chinese Ambassadors to Yemen (ang.). fmprc.gov.cn. [dostęp 2012-04-05].
Na podstawie artykułu: "Chen Jiakang" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy