Chen Longcan


Chen Longcan w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chen Longcan (chiń. 陈龙灿; pinyin Chén Lóngcàn; ur. 21 marca 1965) - chiński tenisista stołowy, mistrz olimpijski z Seulu w grze podwójnej, dwukrotny drużynowy mistrz świata, zwycięzca gry podwójnej podczas mistrzostw świata w 1987 roku.

Startował w igrzyskach olimpijskich w Seulu w 1988 roku, gdzie był 6. w turnieju indywidualnym i zdobył złoty medal (w parze z Wei Qingguang) w grze podwójnej.

Siedmiokrotnie zdobywał medale mistrzostw świata. Był dwukrotnie drużynowym mistrzem (1985, 1987) oraz mistrzem świata w deblu (w parze z Wei Qingguang w New Delhi w 1987).

Trzykrotny medalista igrzysk azjatyckich (1986, 1990). Zdobywca Pucharu Świata (1986) i Pucharu Azji 1985 w grze pojedynczej. Czterokrotny mistrz Azji.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Chen Longcan" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy