Chesapeake Bay retriever


Chesapeake Bay retriever w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chesapeake Bay Retriever – jedna z ras psów, należąca do grupy psów aportujących, płochaczy i psów dowodnych. Zaklasyfikowana jest do sekcji psów aportujących. Typ wyżłowaty[2]. Podlega próbom pracy[1].

Spis treści

Rys historyczny | edytuj kod

Pochodzi z rejonu zatoki Chesapeake leżącej na wschodnim wybrzeżu USA. Przodkami rasy była para szczeniąt uratowana z rozbitego statku[3].

Wygląd | edytuj kod

Szata jest szorstka, krótka, z gęstym wełnianym podszerstkiem. Umaszczenie występuje od żółtobrązowego do ciemnobrązowego, czasami z małym białym znaczeniem na klatce piersiowej.

Kolor czarny oraz albinos jest dyskwalifikujący.

Użytkowość | edytuj kod

Chesapeake Bay Retriever jest psem myśliwskim, ale wspaniale pełni rolę psa towarzyszącego, psa przewodnika, a także używany jest w dogoterapii

Zachowanie i charakter | edytuj kod

Chesapeake Bay Retrievery są przyjacielskie, inteligentne, posłuszne, czujne i energiczne. Lubią pływać. Stworzone do samodzielnej pracy na odległym terenie poza zasięgiem wzroku przewodnika. Zawsze chętne do pracy, którą wykonują z ogromnym zapałem.

Potrzebują bliskiego kontaktu z rodziną. Wobec obcych powściągliwe. Sprawdzają się w roli psa stróżującego. Bardzo lubią towarzystwo psów, które znają, bywają natomiast niechętne wobec obcych psów co okazują zdystansowaniem a zaczepione potrafią agresywnie zareagować.

Zdrowie i pielęgnacja | edytuj kod

Psy tej rasy potrzebują dużo ruchu. Zdarzają się problemy z dysplazją stawu biodrowego i dziedziczne choroby oczu[4].

Pielęgnacja sierści u psów wystawowych i niewystawowych tej rasy jest podobna i nie wymaga odpowiednich narzędzi do trymowania, wyczesywania, wystarczy zwykła szczotka do włosów oraz w okresie kiedy pies nie pływa przecieranie oleistego podszerstka wilgotnym ręcznikiem.

Jest kilka miejsc u psów sportowych, gdzie martwy włos ma tendencję do utrzymywania się: przód barków oraz przód przednich i tylnych łap, co łatwo wyeliminować przy regularnym czesaniu psa.

Oczy i uszy wymagają regularnej kontroli i w razie potrzeby delikatnego oczyszczania.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 312.
  2. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 157.
  3. Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. s. 112.
  4. Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. s. 112.

Bibliografia | edytuj kod

  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy „Bellona”, 2001. ISBN 83-11-09354-7.
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 250. ISBN 83-7073-122-8.
  • Ammy Marder, Debra Horwitz: Nasz pies. Poradnik dla właścicieli psów. Warszawa: Książka i Wiedza, 1999. ISBN 83-05-13030-4.
Na podstawie artykułu: "Chesapeake Bay retriever" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy