Chevrolet Corvette C5


Chevrolet Corvette w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Chevrolet Corvette C5) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chevrolet Corvetteamerykański samochód sportowy marki Chevrolet produkowany przez koncern General Motors od 30 czerwca 1953 roku. Każda kolejna generacja oznaczana jest literą „C”, np. czwarta generacja modelu nazywana jest „C4”. Od 2013 roku produkowana jest siódma generacja pojazdu (C7).

Spis treści

Historia | edytuj kod

Za powstanie Corvetty odpowiada Harley Earl, miłośnik samochodów sportowych. Oglądając żołnierzy wracających do domu po II wojnie światowej w Jaguarach czy Alfach Romeo wpadł na pomysł stworzenia Corvetty. Nazwę Corvette wymyślił Myron Scott, zainspirowała go nazwa z małych statków fregatowych, które potrafiły szczególnie szybko manewrować. Pierwotnie Corvette produkowano w Michigan, jak również w Missouri, jednak od trzeciej generacji (C3) wytwarzane są w Bowling Green w Kentucky[1].

Tył Corvetty z 1956 roku Chevrolet Corvette C1 z 1958 roku

Chevrolet Corvette C1 pojawił się po raz pierwszy w 1953 roku jako dwuosobowy kabriolet, a właściwie roadster. Nadwozie wykonane z tworzywa sztucznego osadzono na stalowej ramie[2].

Początkowo do napędu pojazdu służył silnik o pojemności ok. 3860 cm³ i mocy 150 KM, później 195 KM. W 1956 roku po raz pierwszy zaprezentowano model z przestylizowanym nadwoziem. Cechą charakterystyczną było obłe przetłoczenie za przednim nadkolem. Po raz pierwszy można było zamówić wersję hardtop (sztywny dach). Pojawiły się również silniki ośmiocylindrowe V8 o mocy 265, a rok później już 283 KM, uzyskane z silnika wyposażonego we wtrysk paliwa o pojemności około 4640 cm³. W 1958 roku wprowadzono model z podwójnymi reflektorami z przodu. W latach 1958–1960 oferowano ww. silnik, oznaczony od pojemności skokowej 235, w wariantach mocy od 230 do 315 KM. W 1962 roku zaprezentowano silnik 327 (~5360 cm³) o mocy maksymalnej 360 KM.

W ciągu dziewięciu lat produkcji wyprodukowano 69 015 egzemplarzy Corvetty C1.


Tył Corvetty C2 z 1963 roku Tył C2 produkowany od 1964 roku Wersja cabrio z 1965 roku

Chevrolet Corvette C2 został zaprezentowany w 1962 roku. Po raz pierwszy wraz z nową generacją pojawiła się wersja: Corvette Stingray. Zmodyfikowano ramę, aby była lżejsza, przednie zawieszenie, ale przede wszystkim całkowicie zmieniono nadwozie, które miało przypominać wyglądem rekina. Z dwóch wersji, kabriolet i fastback coupé, to ta druga wzbudza największe zainteresowanie i jest jednocześnie jednym z najbardziej poszukiwanych modeli Corvette w historii tego modelu. Powodem jest tylna panoramiczna szyba a w zasadzie dwie szyby przedzielone środkowym słupkiem, przez który przechodzi przetłoczenie, idące wzdłuż całego samochodu, imitujące kręgosłup „bestii”. Ze względów bezpieczeństwa nakazano firmie rezygnację z tego słupka i model na rok 1964 posiada już jednolitą panoramiczną szybę bez charakterystycznego słupka.

Do napędu posłużył silnik 327 V8 o mocy 365 KM. W roku 1966 zastosowano silnik 427, z serii zwanej big-block, o mocach 425–435 KM.

W ciągu 5 lat produkcji wyprodukowano 117 964 egzemplarze pojazdu.


C3 | edytuj kod

Tył Corvetty C3 z 1974 roku Corvette C3 z 1982 roku

Chevrolet Corvette C3 pojawił się w 1967 roku. W pierwszym sezonie nie był on w jakikolwiek sposób oznaczony, lecz już w 1969 powrócono do nazwy Stingray, jednak pisanej teraz razem[4]. Podstawę stylistyczną stanowił prototyp Mako Shark II. Podstawę napędu stanowił silnik 327 V8 o mocy 350 KM. W 1970 roku w życie weszła ustawa o czystym powietrzu, narzucająca producentom ograniczenia emisji substancji szkodliwych. W ten sposób na przeszło dwadzieścia lat skończył się wyścig mocy. Następnie kryzys paliwowy spowodował obniżanie mocy w stosowanych silnikach, która spadła do 180 KM w silnikach L48 V8 w latach 1976–1979. Ponownie ze względów bezpieczeństwa w 1975 roku zakończono produkcję roadstera. W 1978 roku nastąpił pierwszy poważny facelifting. Zamiast pionowej tylnej szyby osłoniętej po bokach słupkami, pojawiła się duża panoramiczna szyba.

W ciągu 14 lat produkcji wyprodukowano 542 741 sztuk pojazdu.


C4 | edytuj kod

Corvette C4 z 1987 roku Tył C4

Chevrolet Corvette C4 pojawił się na rynku w 1984 roku. Jest to zupełnie nowy model o stylistyce odpowiadającej ówczesnym trendom. Napęd stanowił silnik L83 o mocach 200–250 KM w pierwszym roku produkcji i L98 w latach 1985–1991. W roku 1987 do oferty powraca kabriolet. Lecz dopiero wersja Corvette ZR1 zaprezentowana w 1989 roku przypomniała światu, że jest to samochód sportowy. Napędzana silnikiem oznaczanym LT5 V8 o pojemności 5740 cm³ osiągała moce 367, 385 i 405 KM.

W ciągu 12 lat produkcji wyprodukowano 366 227 aut.


C5 | edytuj kod

Tył C5 z 2002 roku Chevrolet Corvette C5 50th Anniversary w wersji cabrio z 2004 roku Corvette C5 Z06

Chevrolet Corvette C5 ujrzał światło dzienne w 1997 roku[7]. Konstrukcja z nadwoziem z tworzyw sztucznych, oparta na hydroformowanej ramie skrzynkowej jest znacznie lżejsza od poprzednich a układ transaxle, polegający na umieszczeniu skrzyni biegów na tylnej osi, pomiędzy kołami, powoduje korzystniejsze rozłożenie mas pomiędzy osie[7]. Napęd stanowił silnik LS1 V8 o pojemności 5665 cm³ i mocy 345 oraz 350 KM[6]. W 2001 roku pojawił się następca wersji ZR1, model Z06. Do napędu użyto jednostki LS6 o mocy 385 KM a w rok później 405 KM, połączonej z sześciobiegową manualną skrzynią biegów. Prędkość maksymalna to 275 km/h[6].

W ciągu 8 lat produkcji wyprodukowano 247 715 sztuk pojazdu. W 1998 roku samochód zdobył tytuł North American Car of the Year[8].

Wersje specjalne:

  • Indianapolis 500 Pace Car Replica
  • 50th Anniversary Edition
  • 24 Hours of Le Mans Commemorative Edition
  • Z06
  • C5-R


C6 | edytuj kod

Chevrolet Corvette C6 Coupe Tył Corvette C6

Chevrolet Corvette C6 wszedł na rynek w 2005 roku. Przy konstruowaniu tego modelu skupiono się na poprawie własności jezdnych, dostosowując auto do bardziej komfortowego codziennego użytkowania. Układ transaxle pozostał, lecz tym razem skrzynia przekazuje na koła moc 400 KM wytwarzanych przez silnik LS2 V8 o pojemności 5970 cm³. Po raz pierwszy również, od 1962 roku zastosowano w tym modelu stałe, niechowane reflektory. Cała sylwetka sprawia wrażenie krótkiej, zwartej i bardzo szybkiej.

W latach 2006–2013 model Chevrolet Corvette C6 Z06 z silnikiem LS7 o pojemności 7011 cm³ i mocy 512 KM. W latach 2009–2014 model Chevrolet Corvette C6 ZR1 z silnikiem o pojemności 6162 cm³ LS9 i mocy 647 KM. Sprint do 100 km/h wynosi 3,2 s czyli szybciej niż Ferrari GTO, a do 200 km/h wynosi 10,9 s. Prędkość maksymalna to 330 km/h.

Ta generacja Chevroleta Corvette posiadała odsłonięte reflektory (po 43 latach ukrywania ich pod pokrywami), co stanowi powrót do źródeł – modelu C1[9]

W ciągu 9 lat produkcji wyprodukowano 215 123 egzemplarze C6.

Wersje:

  • Z06
  • ZR1
  • Grand Sport
  • ZHZ – 2008
  • GT1 Championship Edition – 2009
  • Z06 Carbon Limited Edition – 2010–2012


C7 | edytuj kod

Chevrolet Corvette C7 Tył Corvette C7

Chevrolet Corvette C7 zadebiutował 13 stycznia 2013 roku. Po raz pierwszy od 1976 roku do oznaczenia samochodu dodano napis stingray.

Auto otrzymało nowy silnik LT1 V8 o pojemności 6,2 litra. W normalnej konfiguracji jednostka ta generuje dokładnie 461 KM oraz 624 Nm momentu obrotowego.

W ofercie wyposażenia dodatkowego znaleźć można m.in. specjalny układ wydechowy, który jest w stanie podnieść moc do 466 KM oraz moment obrotowy do 630 Nm[10].

Ze względu na fakt, że w 2013 roku przypadła 60. rocznica powstania modelu Corvette producent postanowił wprowadzić do oferty specjalną edycję o nazwie Premiere Edition. Nowość została zaprezentowana w National Corvette Museum w Bowling Green w Kentucky. Auto bazuje na wersji wyposażenia 3LT w wariancie coupe i dodatkowo otrzymuje między innymi specjalny lakier Laguna Blue Metallic oraz dach z włókna węglowego. Oprócz tego na masce pojawił się pasek z tego samego materiału oraz chromowane felgi z kapslem „Stingray”[11].

W 2013 roku pojawiła się także wersja „kombi”. Wariant ten to model Corvette przerabiany przez firmę Callaway z możliwością cofnięcia zmian. Pakiet dodatków z włókna węglowego kosztuje 15 tysięcy dolarów, zaś malowanie ich na pasujący kolor to koszt 1500 dolarów. Zmian jest niewiele – przedłużony dach, dodane boczne okna, zmodyfikowano tylną klapę[12].

Podczas Detroit Motor Show 2014 zaprezentowano model Z06. Nieznacznym zmianom poddano wygląd nadwozia. Dodano przedni spliter, zmieniono grill oraz tylny spoiler. Moc doładowanego mechanicznie silnika V8 LT4 o pojemności 6162 cm³ wynosi 625 KM. Jest to druga pod względem mocy Corvette w historii. Za przeniesienie napędu odpowiada 7-biegowa automatyczna skrzynia biegów. Opcjonalne jest zakupienie opcji ZR1. Chevrolet ma zamiar wprowadzić auto do produkcji na początku 2015 roku[13].

Chevrolet Corvette Z07 debiutował w Europie na salonie genewskim w marcu 2015 roku. Zbudowany w oparciu o aluminiową ramę przestrzenną samochód napędzany jest doładowanym kompresorem, benzynowym silnikiem V8 o pojemności 6,2 l. Jednostka wyposażona w bezpośredni wtrysk paliwa i system dezaktywacji cylindrów rozwija moc 659 KM i dysponuje maksymalnym momentem obrotowym 881 Nm. Moc przenoszona jest na koła tylnej osi za pośrednictwem siedmiostopniowej ręcznej skrzyni biegów[14].


Kultura | edytuj kod

Chevrolet Corvette wielokrotnie był prezentowany przez filmowców w ich produkcjach. Pojazd był obecny m.in. w filmach: Godziny szczytu (1998), Auta 2 (2011), Corvette Summer (1978), Transformers: Zemsta upadłych (2009), Route 66 (1960–1964).

Przypisy | edytuj kod

  1. Piotr Mazanek: Amerykańska historia – Chevrolet Corvette. autokult.pl, 2010-02-09. [dostęp 2013-07-13].
  2. a b c d e f g Wielka Księga Samochodów. Michael Bowler, Giuseppe Guzzardi, Enzo Rizzo. Warszawa: Carta Blanca, 2011, s. 313. ISBN 978-83-7705-129-0.
  3. a b c d e f g h i Wielka Księga Samochodów. Michael Bowler, Giuseppe Guzzardi, Enzo Rizzo. Warszawa: Carta Blanca, 2011, s. 377. ISBN 978-83-7705-129-0.
  4. Automobilista nr 122 (06/2010) str. 16
  5. a b c d e f g h Wielka Księga Samochodów. Michael Bowler, Giuseppe Guzzardi, Enzo Rizzo. Warszawa: Carta Blanca, 2011, s. 460. ISBN 978-83-7705-129-0.
  6. a b c d e f g h i j k l m n o Wielka Księga Samochodów. Michael Bowler, Giuseppe Guzzardi, Enzo Rizzo. Warszawa: Carta Blanca, 2011, s. 531. ISBN 978-83-7705-129-0.
  7. a b Wielka Księga Samochodów. Michael Bowler, Giuseppe Guzzardi, Enzo Rizzo. Warszawa: Carta Blanca, 2011, s. 530–531. ISBN 978-83-7705-129-0.
  8. The North American Car and Truck of the Year Awards – PREVIOUS FINALISTS & WINNERS (ang.). northamericancaroftheyear.org. [dostęp 2013-09-23].
  9. Enzo Rizzo: Samochody. Ożarów Mazowiecki: Olesiejuk, 2011, s. 345. ISBN 978-83-7708-823-4. (pol.)
  10. Corvette C7 Stingary (pol.). autocentrum.pl. [dostęp 2013-05-22].
  11. Corvette Premiere Edition (pol.). autocentrum.pl. [dostęp 2013-07-01].
  12. Chevrolet Corvette AeroWagon (pol.). autocentrum.pl. [dostęp 2013-10-05].
  13. Chevrolet Corvette C7 Z06 (ang.). topspeed.com. [dostęp 2014-01-13].
  14. Chevrolet Corvette Z06 w Europie (pol.). W: chceauto.pl [on-line]. [dostęp 2015-03-11].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Chevrolet Corvette C5" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy