Childeryk I


Childeryk I w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Childeryk I (ur. ok. 437, zm. 26 grudnia 481 lub 482 w Tournai) – król Franków od 457 lub 458 roku, z dynastii Merowingów. Syn króla Meroweusza.

Po wstąpieniu na tron został wygnany przez swoich poddanych i uszedł do Turyngii, gdzie przebywał przez 8 lat, kiedy wezwany przez Franków ponownie objął ich tron.

Około roku 463 pod Orleanem udało mu się wraz z wojskami rzymskimi Egidiusza pokonać Wizygotów, którzy chcieli zająć terytoria nad Loarą. Z Turyngii, jak głosi legenda, przybyła do Childeryka Basina, siostra króla Turyngów, u którego znalazł schronienie na wygnaniu. Basina miała opuścić swego męża Bisinusa dla męstwa Childeryka. Childeryk poślubił księżniczkę Basinę, z którą miał syna Chlodwiga oraz córki Lantilde, Albofledis i Audofledis (prawdopodobnie żona Teodoryka Wielkiego króla Ostrogotów). Kilka lat później, jako sojusznik cesarstwa rzymskiego zdobył Angers pokonując Sasów[1].

W 27 maja 1653[2] w Tournai na cmentarzu przy kościele św. Brykcjusza odkryto grób Childeryka, którego pochowano jako poganina z bardzo bogatym wyposażeniem i w otoczeniu jam z pochówkami końskimi. Childeryk pochowany był w płaszczu ozdobionym trzystoma złotymi pszczołami[3]. Prawdopodobnie komora grobowa była pierwotnie nakryta kurhanem[4].

Przypisy | edytuj kod

  1. Praca zbiorowa Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki, Mediaset Group SA, 2007, ss. 70, ​ISBN 978-84-9819-814-0​.
  2. A Note on Childeric's Bees (ang.). [dostęp 2013-05-26].
  3. Historia Archeologii. red. Paul Bahn. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo "Arkady" Sp. z o.o., 2019, s. 417. ISBN 978-83-213-5058-5.
  4. Magdalena Maczyńska, Wędrówki Ludów. Historia niespokojnej epoki IV i V wieku, Wydawnictwo Naukowe PAN, 1996, ss. 181, ​ISBN 83-01-12120-3​.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Childeryk I" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy