Chinoiserie


Chinoiserie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Altana w stylu chinoiserie w parku Pałacu w Wilanowie

Chinoiserie (fr., dosł. "chińszczyzna", wym. szinuazeri) – eklektyczny styl w sztuce, wzornictwie i architekturze europejskiej nawiązujący do kultury chińskiej. Charakteryzuje się zapożyczaniem chińskich motywów i materiałów, m.in. laki, porcelany itd. Chinoiserie pojawiła się we Francji w połowie XVII wieku. Szybko opanowała Europę, a w XVIII wieku stała się jednym z elementów rokoko. Sama nazwa zaczęła być używana w XVIII wieku.

Styl ten wywołany był fascynacją Chinami, której uległa Europa po sukcesie jezuickich misji na dworach dynastii Ming i Qing. Do tego nurtu zalicza się także inspiracje płynące z innych krajów Dalekiego Wschodu, przede wszystkim Japonii.

W ostatnich latach w związku z integracją Chin ze światową gospodarką moda na chinoiserie odżywa. Obecnie dotyczy jednak głównie mebli i wystroju wnętrz. Tak jak w XVII-XVIII wieku, tak i dziś chinoiserie jest jedynie echem dalekowschodniej kultury, jej wersją stereotypową.

Spis treści

Porcelana i fajans | edytuj kod

Chińska wioska w Carskim Siole powstała na zamówienie Katarzyny II.

Ważnym elementem tego nurtu była fascynacja chińską porcelaną, którą próbowano kopiować od czasów renesansu. Od końca XVII wieku chińskie wzornictwo chętnie stosowano przy produkcji fajansu, m.in. w holenderskim Delft. Złoty okres rokokowej porcelany w stylu chinoserie przypada na lata 1740-1770.

Architektura i wystrój wnętrz | edytuj kod

Innym elementem tego nurtu były tzw. chińskie pokoje w barokowych i rokokowych pałacach arystokracji w Niemczech, Rosji a także w Polsce. Pokoje meblowano parawanami, wachlarzami, malowidłami przedstawiającymi orientalne krajobrazy i scenki rodzajowe. W Aranjuez pod Madrytem oglądać można dach z chińskiej dachówki, a w Drottningholm w Szwecji i Carskim Siole w Rosji powstały całe chińskie wioski. W Wielkiej Brytanii Thomas Chippendale wykonywał meble w stylu chińskim.

Ogrody i parki | edytuj kod

Chiński dom w Poczdamie.

W parkach wznoszono w stylu chinoiserie altany, pawilony a także pagody, np. w londyńskim Kew czy w Englischer Garten w Monachium. Wzniesiona na polecenie Stanisława Kostki Potockiego w latach 1805-12 altana w stylu chinoiserie znajduje się także w parku pałacu w Wilanowie.

Malarstwo | edytuj kod

Do malarzy sięgających po orientalne motywy należeli m.in. Jean Antoine Watteau, François Boucher.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

  • Chinoiserie - wiersz Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej (1924)
Kontrola autorytatywna (ruch kulturalny):
Na podstawie artykułu: "Chinoiserie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy