Chityna


Chityna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chityna (stgr. χιτών chiton – wierzchnia szata) – organiczny związek chemiczny, polisacharyd β-glukozaminy, z którego są zbudowane szkielety zewnętrzne stawonogów. Jest wytwarzana przez hipodermę, czyli nabłonkowy oskórek. Substancje bardzo zbliżone do chityny występują również u ramienionogów, mszywiołów i mięczaków, a ponadto w ścianach komórkowych grzybów, wodorostów i bakterii.

Cykada opuszczająca swój chitynowy egzoszkielet w czasie wylinki

Chemicznie chityna ma podobną strukturę do celulozy. Zamiast merów glukozydowych posiada ona jednak mery N-acetyloglukozoaminowe (dokładnie N-acetylo-D-glukozo-2-aminowe). Tak jak w celulozie, tworzą one długie łańcuchy polimerowe poprzez wiązania β-1,4-glikozydowe. Wymiana części atomów tlenu na atomy azotu w strukturze chityny w stosunku do struktury celulozy powoduje, że w chitynie występują dużo silniejsze międzycząsteczkowe wiązania wodorowe, co skutkuje większą wytrzymałością mechaniczną chityny w stosunku do celulozy.

Zobacz też | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (polimer):
Na podstawie artykułu: "Chityna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy