Chlorek chromu(III)


Chlorek chromu(III) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Niebezpieczeństwo

Chlorek chromu(III), CrCl3nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i chromu na III stopniu utlenienia.

Spis treści

Izomeria hydratacyjna heksahydratu chlorku chromu(III) | edytuj kod

Uwodniony chlorek chromu(III), wiążący sześć cząsteczek wody, występuje w trzech postaciach o tym samym wzorze sumarycznym:

[CrCl2(H2O)4Cl·2H2O – ciemnozielony [CrCl(H2O)5Cl2·H2O – jasnozielony [Cr(H2O)6Cl3 – fioletowy

i jest przykładem izomerii hydratacyjnej związków kompleksowych. Za pomocą badań spektrofotometrycznych w roztworach wodnych, gdzie obecne były wysokie stężenia jonów wodorowych, zaobserwowano wyraźne zmiany w widmach, wraz ze wzrostem liczby skoordynowanych jonów chlorkowych. Udowodniono również istnienie kompleksowej formy cis- oraz trans- o wzorze [CrCl2(H2O)4+[3].

Proces izomeryzacji pomiędzy formami [CrCl2(H2O)4Cl·2H2O- [CrCl(H2O)5Cl2·H2O- [Cr(H2O)6Cl3, w dużym stopniu zależy od temperatury prowadzenia procesu. Wraz ze wzrostem temperatury roztworu następuje izomeryzacja kompleksów od formy dwuwodnej (roztwór ciemnozielony) poprzez formę jednowodną (roztwór jasnozielony) aż do formy bezwodnej (roztwór fioletowy). Obniżanie temperatury powoduje odwrócenie kolejności od formy bezwodnej do formy dwuwodnej.

Otrzymywanie | edytuj kod

Bezwodny chlorek chromu można otrzymać bezpośrednio w reakcji pierwiastków: metalicznego chromu i chloru:

2 Cr + 3 Cl2 → 2 CrCl3

lub pośrednio przepuszczając gazowy chlor przez mieszaninę tlenku chromu(III) Cr2O3 i węgla w temp. 800 °C:

Cr2O3 + 3 Cl2 + 3 C → 2 CrCl3 + 3 CO

Formę uwodnioną można otrzymać poprzez roztworzenie chromu w kwasie solnym.

Zastosowanie | edytuj kod

Chlorek chromu stosuje się:

Przypisy | edytuj kod

  1. Chlorek chromu(III) (CID: 24808) (ang.) w bazie PubChem, United States National Library of Medicine.
  2. a b c d e Chlorek chromu(III) (ang.). [martwy link] The Chemical Database. Wydział Chemii Uniwersytetu w Akronie. [dostęp 2012-06-24].
  3. King E.L, Woods, Sister M.J.M., O.P.; Gates H.;. The isomeric dichlorotetraaquochromium(III) Ions; their Separation, Spectra and Relative Stabilities. „J. Am. Chem. Soc.”. 80, 1958. 
Na podstawie artykułu: "Chlorek chromu(III)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy