Chojna (Wzgórza Bukowe)


Na mapach: 53°21′34″N 14°38′35″E/53,359444 14,643056

Chojna (Wzgórza Bukowe) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Wzgórze Chojna Rozwidlenie znakowanych szlaków turystycznych z Drogi Grońskiego na Drogę Chojnowską Zniszczona korona grodziska (wschodni skraj) Wzgórze Chojna i grodzisko, widok z Drogi Grońskiego

Chojna – wzgórze, o wysokości 74 m n.p.m., w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Stare Czarnowo, na północnym skraju Szczecińskiego Parku Krajobrazowego „Puszcza Bukowa”, w rezerwacie przyrody „Bukowe Zdroje”.

Wzgórze położone po wschodniej stronie Chojnówki, 0,5 km na południe od autostrady, 1 km na południowy zachód od schroniska szkolnego w Szczecinie (Osiedle Bukowe, ul. Seledynowa). U południowego podnóża Droga Grońskiego i podmokłe doliny ze strumieniami Grodarz i Stronia. Stoki raczej strome, od południa porośnięte starodrzewem dębowym, z domieszką buka i jednym okazem jarzębu brekinii (Sorbus torminalis) z licznymi wokół odroślami korzeniowymi.

Na spłaszczonym, wydłużonym równoleżnikowo szczycie grodzisko wczesnośredniowieczne, z IX-XII w., w literaturze naukowej zwane grodziskiem Klęskowo lub Grodziskiem Śmiłowskim. Słabo czytelne, zniszczone wały o długości 300 m zamykają majdan o powierzchni 0,75 ha, porośnięty lasem sosnowo-bukowym i pokryty grubą warstwą ściółki.

Według podania miejscowej legendy, stał tu potężny zamek rycerzy-rabusiów, napadających na wszystkich podróżnych, bezlitośnie ich łupiąc. Obłożony klątwą gród, wraz z załogą zapadł się pod ziemię[1].

Po zachodniej stronie wzgórza, u zbiegu dróg Chojnowskiej i Grońskiego węzeł znakowanych szlaków turystycznych:

Przypisy | edytuj kod

  1. Wojciech Lipniacki: Knieja Bukowa pod Szczecinem. Przewodnik. Warszawa: Zakład Wydawniczo - Propagandowy PTTK, 1981, s. 63.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Chojna (Wzgórza Bukowe)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy