Choroba Raynauda


Choroba Raynauda w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Ręce osoby chorej na chorobę Raynauda

Choroba Raynauda (łac. morbus Raynaud) – napadowy skurcz tętnic w obrębie rąk, rzadziej stóp.

Spis treści

Obraz kliniczny | edytuj kod

Choroba zaczyna się w wieku młodzieńczym, prowokowana jest przez emocje lub oziębienie kończyn. Typowy napad charakteryzuje się zblednięciem palców, parestezjami lub bólem. Etiopatogeneza jest nieznana, być może jest to nadmiar receptorów adrenergicznych w świetle naczyń i wynikająca z tego nadwrażliwość na noradrenalinę.

Długotrwała choroba może prowadzić do zmian troficznych, a nawet zgorzeli w obrębie kończyn.

Leczenie | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

Niektórzy autorzy traktują chorobę Raynauda jako idiopatyczny objaw Raynauda.

Przypisy | edytuj kod

  1. Ryszard Korbut (pod red.): Farmakologia. Warszawa: PZWL, 2017, s. 39. ISBN 978-83-200-5368-5.

Bibliografia | edytuj kod


Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Choroba Raynauda" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy