Chwyt (literatura)


Chwyt (literatura) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chwyt – pojęcie z dziedziny literatury, łączy się z wypracowaną przez formalistów rosyjskich teorią literatury. Można je zdefiniować jako ujęcie stylistyczne lub kompozycyjne transformujące i organizujące materiał językowy i tematyczny w dziele. Wedle poglądów Wiktora Szkłowskiego chwyt to zabieg formalny, który polega na wydłużeniu i utrudnieniu czasu percepcji. Chwyt zakłóca więc rutynowy proces lektury, zmusza do zastanowienia, motywuje odbiór. W miejsce tradycyjnego rozróżnienia na treść i formę szkoła formalna proponowała podział na materiał – fakty, idee, opowieści; oraz chwyty – zasady estetyczne organizujące materiał, przekształcające je w utwór literacki.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Szkłowski W.B., Sztuka jako chwyt, przeł. R. Łużny, [w:] Teoria badań literackich za granicą. Antologia t. II, cz. III, wyb. Stefania Skwarczyńska, Kraków 1986.
Na podstawie artykułu: "Chwyt (literatura)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy