Ciąg poligonowy


Ciąg poligonowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ciąg poligonowy – w geodezji, zbiór punktów osnowy geodezyjnej połączonych odcinkami, w którym pomierzone zostały wszystkie długości boków oraz kąty wierzchołkowe i który stanowi szczególny rodzaj sieci kątowo-liniowej[1]. Inaczej – wielobok otwarty lub zamknięty, w którym zostały pomierzone kąty wierzchołkowe i długości boków. Mogą one występować pojedynczo lub tworzyć sieci poligonowe. Pomiar kątów oraz długości pozwala na obliczenie współrzędnych prostokątnych punktów załamania ciągu. Długość ciągu poligonowego osnowy pomiarowej nie powinna przekraczać 3000 metrów[1].

Podział ciągów | edytuj kod

Ciągi poligonowe ze względu na sposób nawiązania dzieli się na:

Ciągi poligonowe ze względu na kształt wieloboku dzieli się na:

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Dz.U. z 2011 r. nr 263, poz. 1572

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ciąg poligonowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy