Cis Henrykowski


Na mapach: 51°10′17,28″N 15°13′05,92″E/51,171467 15,218311

Cis Henrykowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cis Henrykowski – okaz drzewa z gatunku cis pospolity, będący najstarszym drzewem w Polsce[1].

Spis treści

Położenie i historia | edytuj kod

Rośnie przy ścianie szczytowej stodoły w gospodarstwie nr 293 we wsi Henryków Lubański w województwie dolnośląskim[2]. Jego wiek w roku 1987 oszacowano na około 1250 lat[3]. Drzewo zostało uszkodzone przez żołnierzy w 1813 roku, przez pocisk artyleryjski w 1945 roku oraz podczas huraganu w 1989[2]. W latach 90. XX wieku drzewo przeszło kurację zabezpieczającą[2]. W 2016 podjęto prace zmierzające do poprawy stanu drzewa[4][5].

Rozporządzeniem Wojewody Jeleniogórskiego Nr 8 z dnia 6 kwietnia 1992 r. cis w Henrykowie Lubańskim został ustanowiony pomnikiem przyrody (Dz. Urz. Woj. Jel. Nr 8 z dnia 6 kwietnia 1992 r. poz. 69)[6]. Cis w 2013 roku posiadał obwód 425 cm i 10,5 m wysokości[7].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Cisy (Taxus baccata L.) (pol.). 2002-11-04. [dostęp 2010-05-30].
  2. a b c Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 2: Pogórze Izerskie. Cz. 1: A-Ł. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 2003, s. 282. ISBN 83-85773-60-6.
  3. Włodzimierz Seneta: Dendrologia. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 38. ISBN 83-01-07011-0.
  4. Na ratunek pomnikowemu cisowi
  5. Usycha najstarsze polskie drzewo
  6. Formy Ochrony Przyrody na terenie województwa dolnośląskiego – rejestr pomników przyrody. Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska we Wrocławiu. [dostęp 2014-08-02].
  7. Krzysztof Borkowski: Polskie Drzewa. Wyd. I. Poznań: DALPO, 2014, s. 184. ISBN 978-83-61766-08-7. (pol.)

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Cis Henrykowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy