Clara Schumann


Clara Schumann w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Clara Josephine Schumann z domu Wieck (ur. 13 września 1819 w Lipsku, zm. 20 maja 1896 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecka pianistka i kompozytorka romantyczna. Żona Roberta Schumanna.

Clara Schumann urodziła się w Lipsku. Muzyki uczył ją ojciec, Friedrich Wieck. Pierwszy raz wystąpiła publicznie w 1830. W 1832 roku wyruszyła z ojcem w pierwszą trasę koncertową, podczas której zaprezentowała kilka samodzielnie skomponowanych utworów. W 1840 poślubiła wbrew woli ojca Roberta Schumanna, który był jego uczniem. Obowiązki żony i matki ośmiorga dzieci, odsunęły jej karierę muzyczną na boczny tor. Po śmierci męża w 1856 roku jednak, by utrzymać odpowiedni standard życia pracowała jako nauczycielka muzyki oraz organizowała regularnie trasy koncertowe po Niemczech oraz Europie. Była zaprzyjaźniona z Johannesem Brahmsem. W latach 1878–1892 mieszkała we Frankfurcie nad Menem, gdzie uczyła gry na fortepianie w tamtejszym konserwatorium.

Wśród entuzjastów jej talentu znalazł się później Edvard Grieg. Jej życie zostało opisane w biograficznej powieści Elisabeth Kyle Duet[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Elisabeth Kyle: Duet. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Nasza Księgarnia”, 1975.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Clara Schumann" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy