Claudia Llosa


Claudia Llosa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Claudia Llosa (ur. 15 listopada 1976 w Limie) – peruwiańska reżyserka, scenarzystka i producentka filmowa.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodziła się w 1976 jako córka inżyniera Alejandro Llosy Garcíi i włoskiej artystki Patricii Bueno Risso. Jest bratanicą pisarza-noblisty Mario Vargasa Llosy i reżysera Luisa Llosy[1].

Claudia Llosa studiowała w Limie medioznawstwo, a następnie pod koniec lat 90. przeniosła się do Madrytu. W latach 1998–2001 studiowała filmoznawstwo na tamtejszej uczelni filmowej Escuela TAI, gdzie zdobyła dyplom ze scenopisarstwa. Karierę zawodową rozpoczęła w Peru, pracowała w reklamie i w telewizji, założyła również własną firmę producencką o nazwie Vela Films[2].

Pod koniec studiów rozpoczęła pracę nad projektem Madeinusa, który zdobył nagrodę w kategorii najlepszy nieopublikowany scenariusz na MFF w Hawanie w 2003. Sam film, osadzony wśród społeczności peruwiańskich Indian, powstał w 2006 i był wielokrotnie nagradzany, m.in. na MFF w Mar del Plata i w Rotterdamie.

Kolejny film Llosy, Gorzkie mleko (2009), ponownie rozgrywał się wśród Indian, a na czele jego obsady stała znowu Magaly Solier. Obraz miał swoją premierę w konkursie głównym na 59. MFF w Berlinie, gdzie ostatecznie zdobył główną nagrodę Złotego Niedźwiedzia[3]. Był to pierwszy film peruwiańskiego reżysera zaprezentowany w oficjalnej selekcji tego festiwalu[4]. Obraz przyniósł później reżyserce także nominację do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego.

Anglojęzyczny debiut Llosy, Do nieba (2014), pomimo gwiazdorskiej obsady (Jennifer Connelly, Cillian Murphy, Mélanie Laurent) i premiery w sekcji konkursowej na 64. Berlinale, nie odniósł sukcesu. Rok po jego premierze reżyserka zasiadała w jury konkursu głównego na 65. MFF w Berlinie[5].

Filmografia | edytuj kod

Reżyser | edytuj kod

Filmy fabularne | edytuj kod

Filmy krótkometrażowe | edytuj kod

Nominacje i nagrody | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. La teta asustada, de Claudia Llosa, gana el Oso de Oro en la Berlinale (hiszp.) (data dostępu 17 lutego 2009)
  2. La teta asustada na stronie berlinale.de (PDF 138 KB) (data dostępu: 15 lutego 2009)
  3. Berlinale 2009. Złoty Niedźwiedź dla filmu "La teta asustada" na stopklatka.pl, artykuł z 14 lutego 2009 (data dostępu: 15 lutego 2009)
  4. Kuhlbrodt, Detlef: Die Reichen, die die Lieder der Armen stehlen. W: die tageszeitung, 13 lutego 2009, s. 26 (niem.) (data dostępu: 15 lutego 2009)
  5. Juries 2015 (ang.). Berlinale. [dostęp 2019-03-01].
  6. Claudia Llosa (ang.). IMDb. [dostęp 2019-03-01].
  7. Claudia Llosa (pol.). Filmweb. [dostęp 2019-03-01].
  8. 21. edycja Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Mar del Plata (data dostępu: 15 lutego 2009)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Claudia Llosa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy