Cyfrowe wywołanie selektywne


Cyfrowe wywołanie selektywne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cyfrowe wywołanie selektywne (ang. Digital Selective Calling, DSC) – jeden z głównych elementów składowych systemu GMDSS. Umożliwia automatyczne przesyłanie komunikatów o niebezpieczeństwie przez radiowe łącza nie-satelitarne na częstotliwościach VHF, HF i MF.

System DSC wykorzystuje transmisję cyfrową oraz kilka technik przesyłowych w celu uniezależnienia przesyłanych sygnałów od zakłóceń. Dzięki temu system cechuje się znacznie większą niezawodnością oraz większym zasięgiem o ok. 25%[1]. Oparty na wykorzystaniu dwu tonów 1300 Hz i 2100 Hz wykorzystujący modulację FSK[2] zgodnie ze specyfikacją ITU M.493.

Przypisy | edytuj kod

  1. John Payne: Boat Communication. Dobbs Ferry: Sheridan House, 2006, s. 4. ISBN 1-57409-229-4. (ang.)
  2. skrót ang. Frequecy Shift Keying - modulacja z kluczowaniem częstotliwości

Literatura | edytuj kod

  • John Payne: Boat Communication. Dobbs Ferry: Sheridan House, 2006, s. 106. ISBN 1-57409-229-4. (ang.)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Cyfrowe wywołanie selektywne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy