Cynodonty


Cynodonty w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cynodonty (Cynodontia) – grupa synapsydów z rzędu terapsydów, z których prawdopodobnie wywodzą się ssaki; jeśli cynodonty uznaje się za grupę monofiletyczną, należy do nich zaliczyć także klad Mammaliaformes, obejmujący m.in. ssaki. Cynodonty pojawiły się w końcowym permie. Większość cynodontów nienależących do Mammaliaformes wymarła w końcu triasu. Iktidozaury żyły jeszcze we wczesnej jurze, a cynodonty z rodziny Tritylodontidae przetrwały do wczesnej kredy[1]. Cynodonty nienależące do ssaków występowały na całym świecie z wyjątkiem Australii.

Spis treści

Cechy | edytuj kod

  • wielkości psa,
  • sierść,
  • silnie zróżnicowane uzębienie, typowe dla zwierząt roślinożernych i drapieżnych,
  • wysoka i długa czaszka,
  • przypuszczalnie stałocieplne,
  • wtórne podniebienie kostne,
  • nogi częściowo wsunięte pod tułów.

Przedstawiciele | edytuj kod

Rodziny i rodzaje | edytuj kod

Cynodontia

Galeria | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Hiroshige Matsuoka, Nao Kusuhashi, Ian J. Corfe. A new Early Cretaceous tritylodontid (Synapsida, Cynodontia, Mammaliamorpha) from the Kuwajima Formation (Tetori Group) of central Japan. „Journal of Vertebrate Paleontology”, s. e1112289, 2016. DOI: 10.1080/02724634.2016.1112289 (ang.). 
Na podstawie artykułu: "Cynodonty" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy