Cyrkularz wałujewski


Cyrkularz wałujewski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cyrkularz wałujewski – tajny cyrkularz (okólnik) ministra spraw wewnętrznych imperium rosyjskiego Piotra Wałujewa, wydany 18 lipca 1863, ograniczający wydawanie literatury w języku ukraińskim (przez niego nazwanym "małorosyjskim") do utworów poetyckich.

Jak sam napisał minister Wałujew, "języka małorosyjskiego nie było, nie ma, i być nie może". W jego mniemaniu, wyrażał on ogólną opinię "Małorusów" na ten temat. Ogłoszenie cyrkularza wałujewskiego było podstawą do wydania przez cara Aleksandra II w 1876 ukazu emskiego.

Okólnik wałujewowski, zabraniając drukowania po ukraińsku jakichkolwiek dzieł z wyjątkiem literatury pięknej, za szczególnie niebezpieczne uznawał ukraińskie podręczniki szkolne oraz książki przeznaczone dla prostego ludu. Skutkiem wydania okólnika było zmniejszenie się liczby publikacji wydawanych w południowo-zachodnich guberniach imperium, gdyż nawet dozwolona literatura piękna podlegała surowej cenzurze prewencyjnej, co znacznie ograniczało swobodę wypowiadania się autorów[1].


Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. W. A. Serczyk, Historia Ukrainy, wyd. 3, Wrocław 2001, s. 207.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Cyrkularz wałujewski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy